VIII 
ncra defcriptas, plantas pro fpeciebus modo alTumfit, licet vna 
vcl altera nota a fe inuicem differant. ' Certe nifi hoc porro 
cbreruetur, in infinitum tandem excrefcere debet generum at- 
que nominum numerus; Propterea etiam 111. schrebervs in 
uoLia Gener. Linn. editione non fequi voluit nonnullorum re- 
centilTimorum botanicorum morem, qui in ampliorum gene- 
rum confiitutione linn a e vm taxarunt, fed potius Praefat. 
p. 8 fcripfit: in corrigendo parcus fui, et circumlpedlus, quae- 
dam tamen genera in alium locum transferre, quaedam, fed 
pauca, diuidere vel coniungere, vifum efi neceffarium. Alter 
itaque modus attendendus erit fcilicet: quae charactere clafTico 
differunt, et tamen non commode a reliquis fpeciebus fcpara- 
ri poffunt plantae, eo adducantur et nominentur loco, ad quem 
charactere diuerfo, afi huic fpeciei proprio, pertineant. Prae- 
flitit hoc, et propterea maximum applaufuir» promeruit III. 
MVRRAY et pofi Eum Cl. reichardvs, qui in Syfiemate 
Linnaeano flaminum numero diuerfas fpecies ieorfim nomina- 
runt ea in claffe, in qua genus ipfum locum obtinere non po- 
tuit. E. gr. Inter diandrias adducitur Bignonia Catalpa, Vale- 
riana cornucopiae, inter tetrandrias Valeriana fibirica, Swertia 
corniculata, Euonymus europaeus; inter peiitandr. digynias 
Staphylaea pinnata, Rhamnus Ziziphus et f p. Plurima alia 
exempla notauit et collegit Cl. rothe im Verzeichnifs der 
Pfianzen, welche nicht in den gehorigen Klaffen des Linn. Syfl. 
Reheii. Et fic quoque in aliis methodis genera, quorum fpe- 
cies charactere non conueniunt, maximo difquirentium com- 
modo, in tabulis fynopticis notari, omnesque difficultates 
euitari poterunt. 
Dabimus proxima occafione Schemata quadam eiusmodi 
Tabularum, ratione generum, vti nuper de fpeciebus fecimus 
nunc enim cum hac commendatione aliam debemus coniunge- 
re atque laudare 
Virum 
