i 
9 
Ramis fparfis 
I^oliis oppofitis Sc alternis , 
rigidiusculis 
cordato-ovatis^ integerrimis . undulatis 
Calyce monophyllo 
Corollae tubo arnpliffimo , llrnbo magis irregulari 
Filamentis quatuor antheriferis ^ inter fe inflexis 
Capfulae roflro longiffimo 
Seminibus copiofls 
Ideoque etiam tanquam duas exquifltis charadleribus diflinclas fpecies 
conflderari debere , fed fimul tanta jungi affinitate , tam arffio naturae necli 
vinculo evidens eft , ut non modo debili 8c manco artificio disjungerentur 
tota clalTe, fed 8c naturae &: arti arridente confilio uno comprehendi debe- 
ant Martyniae genere , cujus quidem hucusque minus firma funt a linnaeo 
jadla fundamenta: nam non modo ex fpeciebus enucleatis patet, minus apte a 
calyce illum defumfifle chara61erem redlius vero in ufum vocafle co- 
rollam monopetalam, ringentem, quinti flaminis rudimentum 8c relic[uis 
omnibus fuperiorern Capfulam lignofam , corticatam , roflro hamato , 
bivalvem 3— 5 locularem Sed perennis-'^' quoque 8c longiflora-^’, fuam 
ad illius charafileris imbecillitatem, hujus firmitatem oflendendam conferre 
videntur fymbolam ; etiamfi fatendum de rudimento quinti flaminis in 
ROYENii defcriptione non didum effe , quod vero ejus defedum non 
probat, quum 8c alios omnes charaderes quibus pro genere defignan- 
do ufus efl LiNNAEUs omiferit , 8c dolendum omnino , plantam hanc 
rariorem minusque cognitam exadius non fuifle defcriptam , accura- 
22 . Syfl. Veget, p. 558. quum cum mox pentaphyl- 
lum uti in Martynia houstounii &: perenni, mox quin- 
qucfidum uti in aliis efie viderimus. 
23. Dico 3—5 locularem, non quia talem in examina- 
tis a me fpeciebus rcperi , in quibus quadrilocularcm de- 
prehendi , fed ( quum pericarpium perennis &: longijlorae 
Jieque viderim neque exafle aut defcriptum aut delineatum 
repererim ) linnaei ad mentem, qui quadrilocularcm olim 
cam quoque dixit, Gen. Piant, ed. ann. 1754 . quinquelocula- 
rem vero ejusdem in libri editione fecunda pronunciavit ; 
quam vero iterum in Syll. Nat. ed. X. mutavit fententiam, 
quum ibi eam mox tanquam trilocularem , mox quinque- 
locularem proponit. Hac rerum in ambiguitate dubius hae- 
reo, anpon meliore confilio loculamentorum determinan- 
dum numerum feliciori forfan linquamus poherita- 
ti , eoque contenti fimus , quod feramus eam plus quam 
bilocularem ehe. 
24. Hort. cliffort. p. 348. cuni tab. mieler. 
Gaiden. Didi. n. 1. medicus Botan. Beob. p. 238 . 
25. V. Royen in LiNN. Syll. Nat. ej. XII. T. II. p.jis, 
B 2 
