8. — ECHINOCAGTUS GRACILLIMUS. — Lem. 
Monv. in litt . 
Etym. E. plane gracilis {E. tres grele). 
Diagn, — Columnaris , cinereo-virens , obsolete se- 
decies tuberculato-co status , tuberculis con- 
fertissimis atro -violaceus ; areolis minutissimis , 
sublanatis ; aculeis biformibus , setaceis , 
cil limis ; duodecim circiter radiantibus minimis ; 
centralibus duobus , tribus aut quatuor suberectis , 
atro- fuscis , paulo validioribus , longioribus; omni- 
bus rigidis. 
Tuberculi vix prominentes , in sexdecim series sub- 
verticales dispositi, virescentes subtusque atro-violacei ; 
areola: minutissimae , sublanatae , mox nudae , quoquo- 
versum lineis duabus distantes; aculei biformes sexdecim 
circiter in numero; duodecim tredecimve radiantes vix 
incurvi, setacei, gracillimi, albi, translucidi, rigidiores, 
unam lineam cum media longi ; inferiores paulo lon- 
giores; centrales duo, tres aut etiam quatuor suberecti, 
flexuosi , quamvis rigidi , inaquales , subdivergentes , 
validiores , rubro-violacei , ad duas quatuorve lineas 
longi. 
Species statura floreque insignis. Ille vero tam fugi- 
tivus , ut , invita omni attentione ei maxime studiosa , 
in ullo diei noctisque momento , fortasse tenuitatis aut 
etiam hiatus arctioris gratia, perspici nondum potuerit. 
Attamen ovarium statim prominens , prae plantae statu- 
ra , crassissimum , florem semper ad apicem gerit nec 
adhuc plane marcidum (hunc non hiare profecto mihi 
cogitatione fingo). Nihilominus flores et fructus jam pro- 
