— 32 — 
minimis, gracillimis, infimis, saepius abortantibus , ad 
unam tresve lineas longis) ; tres superi erecti, inaequales ; 
laterales duo validiores (adulti) , octo aut etiam quatuor- 
decim lineas longi , curvati , subapplanati ; medianus vix 
planus (nec sicut in aliis congeneribus foliaceus), verti- 
calis, aut parum incurvatus , octo decemve lineas longus ; 
quartus inferus dejectus , quatuordecim vel etiam sep- 
temdecim lin. longus, rhombceus , annulatim striatus 
(alii quoque, sed obsoletius); omnes stramineo colora- 
ti , vix rigidi ; juniores parum lutescentes. 
Species in hac sectione quatuor aculeis sat distincta , 
pollices duos alta tresque lata. Mexico. 
Adnotatio. Omnes Echinocacti hujus sectionis sunt sibi ipsis 
persimillimi ; eienim uniuscujusque diagnosis in alios omnes reclc 
et sane valere potest. Numerosis in speciminibus observatis discre- 
pantiae omnes solummodo erant in costarum numero sicut et aculeo- 
rum , plus minusve longorum. Flores semper penitus iidem, 
magnitudine solummodo diversi. Quorum quidem aculeorum cx- 
lat semper similis ordinatio , scilicet tres superi, et aliquot (tres aut 
quinque ut plurimum) inferi dependentes. Superus medianus, 
semper anticus validior; laterales eum concomitantes obvii , mino- 
res , et semper longiores robustioresque quam inferi, qui minimi ; 
nunquam aliter apud omnes jam vulgatos res sese habet , eosque ab 
archetypo uno solo originem duxisse existimo, charactere specifi- 
co gravis momenti alios ex aliis distinguente nullo. Quamquidem 
mihi sententiam formarunt triginta et amplius specimina interro- 
gata, in statura , in aculeorum longitudine, et vix in numero infe- 
rorum solummodo, ut dixi , inter se discrepantia. 
