lineas longi, cylindrici; quatuor sequentes decussati, et , 
ut juste dicam, cruciati; primus eorum erectus fereque 
verticalis, validissimus, decem et octo aut etiam viginti 
lineas longus , cylindricus ; duo secundi omnino depla- 
nati, latissimi , resupini, horizontales, ad basim plus 
quam caeteri subulati; quartus fere quoque supinus, 
parum applanatus, in imum dejectus ; ii tres pollicem et 
amplius longi ; duo denique postici minores, cylindrici, 
quatuor aut sex lineas longi, supini; omnes ad basim 
subulati, transversimque insigniter striati : juniores sub- 
lutescentes; juvenes albidi, basi et apice purpurascentes; 
adulti albido-cinerascentes, apice fulvi; antici posticique 
basi primo postremoque decussatorum explicatiorum 
abditi. 
Planta descripta pollices octo et amplius in altitudi- 
nem, pedes tres cum medio in orbem metiens ; distinc- 
tissima laetissimaque , praecedentibus duabus sub- 
proxima. Nomen ex charactere praecipuo et insigni , 
sulco continuo per totam longitudinem , nec quidem ad 
areolas interrupto , angulum summum rimanti, speci- 
ficum meruit. Patria sicut et flores huc usque ignoti. 
ECHINOCACTUS AULACOGONUS /3 diacopaulax. 
Lem. — (V arietas .) 
EtYM. Aiuy.onog, rj , 6v , intermissus ; , axo? , *5, SlllcilS. 
Ech. aulacogonus cujus ad unamquamque areolam sulcus 
est intermissus {E. aul. dont le sillon est interrompu a 
clxaque aureole). 
Diagn. — * Prcecedenti proximus , habitu toto et fa- 
cie. Cum eo tamen differt in sulco continuo ad 
unamquamque areolam intermisso , in aculeorum 
v um ero et ordina tione . 
