— 14 
2 . — ECHIN0C4CTUS AULACOGONUS. — Lem. 
Ettm. )axo£ , >7, sulcus, sillon ; rwvo? , oO, 6, angulus, 
angle. Ech. cujus anguli summi sunt sulco continuo notati 
( Ech. dont les angles soni pourvus d’un sillon dans 
toute leur longueur ). 
Diagn. — Sphcerico-g lobos us , depressus , umbilica- 
tus , glaucescenti-virens , multicostatus , validis- 
simus ; areolis longissimis , ovatis , in sulco con- 
tinuo angulum summum rimanti sitis ; aculeis oc~ 
to adamussim dispositis , fereque semper constan- 
tibus ; duobus anticis , duobusque posticis mino- 
ribus ad basim sub primo postremoque medianorum 
abditis ; medianis quatuor decussatis , quorum la- 
terales horizontales applanati , supero infero que 
teretibus , pii ori validiori , longiori , porrecto • 
omnibus valde striatis , validissimis . 
Anguli decem et octo , quorum ad summam plantam 
octo longe bifurcati ( qua de re sex et viginti numerari 
debent) , robustissimi , obtusi, subverticales, subrepan- 
di , ad areolas leviter inflati , sulco continuo (labra illius 
cicatriculosa , rotundata , purpurascenti - nigricantia ) 
profundo notati, 14-15 lin. alti; sinus acuti, recti; 
areolce ovatae, longissimae , in sulcum per summum 
angulum continue decurrentem confluentes , lana sub- 
fulva, brevi , statim decidua formatae ; lana haec vero ad 
apicem Echinocacti impressum longior in cephalium 
falsum densissima, aculeis numerosis jam longissimis, 
lutescentibus permista; aculei octo fere semper con- 
stantes in numero , minimis quidem raro abortientibus , 
sic amussim dispositi : duo antici, quatuor mediani, 
duoque postici; antici duo suberecti, novem aut decem 
