— 10 — 
2. — ECHINONYCTANTHUS. — Lem. 
Syn. Echinopsis ? Zucc. ? ( Salm . in litt.) — Cerei globosi , 
sect. Salm. -Dyck. , Hort.-Dyck. , Pfeiff. Cact. Enum. 
Echinocactus , Auct. alii et Lem. 
Etyut. e yjvog, oO, &, Erinaceus (ex forma plantae); 
xto?, -n, nox, la nuit; AvGo?, so?-ou?, to, flos ,fleur. Planta 
aculeis horrida per noctem florens ( piante herisson , fleu- 
rissant pendant la nuit'). 
Diagn. — Sphaeroideus , aut ovato-oblongus , plus 
minusve depressus et umbilicatus, multangu- 
latus, Echinocactiformis ; ad umbilicum lanam 
densissimam, Gephalium falsum nunquam, ut 
in quibusdam Ecbinocactis , asportans ; areolis 
aculeisque Echinocactorum ; floribus Cereorum, 
rubellis seu albis, ad noctem expansis (1), mane 
sequente clausis, aut vix per biduum aut tri- 
duum apertis ; tubo longissimo ; staminibus cir- 
culatim secundum tubum , ad unam seriem ad- 
haerentibus , cae teris 'deorsum congestis (ut in 
Cereis), in longitudinem petala pluriserialia 
fere aequantibus , numerosissimis ; stylo aequali 
vel superante, multiradiato ; bacca piloso- 
squammosa, ovata, parva , perianthii relliquias 
ante maturitatem dejiciente , (quando matura) 
luteo-virescenti ; seminibus numerosissimis ex 
pulpa parca , subalbida formatis , e funiculis 
contortuplicatis appendentibus, nigris, Echi- 
nocactorum seu Melocactorum fere plane si- 
milibus; cotyledonibus tuberculatis. 
(1) Echinocactorum diurna , non semel expansa; 
Cereorum nocturna vel diurna, semel expansa, inflorescentia, 
