— 9 — 
flavidas pendentes gerentia ; stylus superans , robustus , 
violaceus, in stigma duodecimfidum desinens 5 bacca 
grandis, ovoidea, violacea, squammosa, ad apicem trun- 
cata et nuda; semina numerosissima, in pulpa eduli vio- 
lacea nidulantia , nitide nigricantia , lateraliter parum 
depressa , renunculiformia , ad umbilicum expansum et 
patentem oblique truncata, sine sensu multiforaminata, 
et ad dorsum costam quamdam eminentem praebentia; 
embryo ? cotyledones tuberculatae , crassae. 
Pilocereus senilis in faucibus montium imperii Mexi- 
cani declivis et calidissimis frequentissimus inhabitat, 
ubi usque ad viginti quinque circiter pedes in altitudi- 
nem assequitur , ingentem elegantemque sat bene simu- 
lans columnam, cujus capitulum est cephalium, pede 
cum medio aut etiam duobus altum, fere uno latum. 
Cujus quidem stationis causa est radix tuberosa, fibrosa, 
ad collum in angulum semper inflexa. Planta junior , 
nec adhuc ad apicem cephalium asportans , aculeis cri- 
niformibus (in aetate provecta necnon caducis) , longis- 
simis , intertextis et tam numerosis est operta , ut nihil 
nisi aculei perspicitur; qua de re nomen specificum 
meruit , etenim senis caput promissis capillis , albis 
longisque obtectum, sat bene elonginquo dissimulat. 
Sunt usque in hunc diem duae solae hujus generis 
species cognitae , scilicet : 
Tilocerecs senilis , Lem. — Cereus senili $ DC., etc. 
— columna, Lem. — Cereus columna Trajani , Karw. 
quorum posterior , quam nuper vulgavit Cl. Karwinski , 
satis adhuc non est cognita. Quamobrem hanc silentio 
praetermittam. 
(Vide de Cereo senili libellum primum Cactearum 
Monvillianarum descriptio , etc.) 
