IX 
dices (1) immanium Daucorum aequales rhizomatibus Gramineae cu- 
jusdamstoloniferae, Cynodoni sdacty Ionis nostri similibus non semel 
perforatae erant ; aliae Echinocactique plures in areolis axillisque 
aut in sinubus retinebant graminearum ( earumdem probabiliter ) 
floralia aliquot organa , aspectu primo plane insolita , et tam arcte 
longa itineris desiccatione , compressa , ut, prima specie, eorum na- 
turae nescius plantis propria crediderim. Necnon concinne Mammil- 
larias quasdam valde proliferas aut coespitosas et humiles cum lon- 
gis equini fimi ductibus comparat cl. Botanicus ; alius Echinocactos 
quosdam tantam molem globantes attingere asserit, ut homo in equo 
sedens e vertice flores orientes vix aspicere et pone eum se obtegere 
facile possit! Cerei plerique et Opuntiae in patulos dumos aut etiam 
in arbores per campos evadunt, priorumque nonnulli in solum aut 
in rupes longe procul prorepunt. In insula Haili super tecta domo- 
rum modo simplici in tegulas Cerei triangularis conjiciuntur rami, 
qui statim rapide strenueque vigentes, mox fructus numerosos, 
gustu jucundos ferunt. Fructus fere omnium condiuntur, praecipue 
Mammillariarum; frustatisque e truncis pulmentum quoddam sa- 
pide mucilaginosum accurant Nigritae. Sunt multo, ut videtur, nu- 
merosiores quam aliorum, species generum Echinocacliet Mammil- 
laria i , eaeque Melocacli rarissimae et solummodo regionum calidis- 
simarum , nec procul a maris Ultoribus incolae. 
Talibus de Cacteis propemodum terminis circumscribuntur usque 
ad id tempus omnes geographicae physicaeque cognitiones adhibitae 
nostrae , quoadusque vela quibus haec Phytologiae pars tam amoena 
simulque tam gravis obtenditur, Viator doctus disciderit (2). Rever- 
tor vero ad propositum. 
Tam diversis insuetisque anno vertenti plantis locupletatus , in has 
ex affinitatibus inter species generaque ad id tempus cognita ordinan- 
das inductus, id congruenter fieri non posse confestim sensi, et, ut su- 
(1) Auctoribus priscis error gravis est reprehendendus. Cacteas, ra- 
dices minimas aut fere nullas habere vulgarunt. Omnibus e contrario, 
praecipue Mammillariis Echinocaclisque, saepe adsunt radices Betae vul- 
garis salivae prae robore et magnitudine fore comparandae. In Europa 
vero asportandis , evulsis radices hae abrase sunt resectae, ut in Melo- 
oaclis , Echinocactis saltem , etc. ; unde error communis ! 
(2) Multa quidem, de itinere docti Doni. Pfeiffer ad Antillas profec- 
ti, consilio harum plantarum observandarum suscepto, speranda sunt. 
