114 — 
miliariae, exempli gratia M. sulcolanalce (aut etiam M. imoexicomat . 
et praesertim M. daimonoceraiis ), cujus multo minores essent Mam- 
millae, et in series longe numerosiores dispositae , etc. Aculei sat 
breves et maxime intricati, sunt his citatae similes eodemque modo 
ordinati; omnino depressus et concavus, vertex tuberculis orienti- 
bus (in omnibus desiccatis quidem plus minusve exstantibus aut pla- 
ne deficientibus, ut expertus sum) destitutus videtur, et superficie 
quadam plana, plantae moli aliena (sine dubio prae siccatione), sicut 
et camerata, areolarum quarumdam (tuberculorumve potius enas- 
centium ?) vestigia praebenti obsessus , lanaque longa , sericea , 
alba , abundantissima repletus. In media planta ( longitrorsum bi- 
partitam vidi ) aderat corpus quoddam spongioso-lignosum , ambi- 
tui lato tuberculariis seriebus formato ( prae desiccatione quoque 
probabiliter ) nec adhaerens, etc. Etiamsi in tali exsiccationis sum- 
mae statu sit non recte de ista dijudicandum , Melocactis axe lignoso 
carentibus , cephalioque exserto notatis , certe, sententia mea, non 
est adscribenda , sed Mammillariis, inter quas fortasse sectionem 
propriam esset occupatura ; in pluribus veteribus enim Mammillariis 
emortuis (supra citatis), e patria nuper advectis, a me resecatis, 
plane similia de vertice tuberculis denudato, de axe lignoso, etc., 
eadem animadverti, genusque novum idcirco de hac planta formari 
non posse dubitatione nulla aestuans adduco. Dubitatione vero uten- 
ti , sceleta mea sceleto Principis aut ejus verissimae delineationi 
conferre facile erit. 
2° Et ab eodem officiose mihi communicata fuit de genere Disco- 
caclo Dom. Pfeifferi notula (1), quae mihi hujus generis typum 
ad Mei. placentiformem Dom. Lehmanni referenti, erroris (levis ! ) 
mei emendandi occasionem aperit. De specie quadam citatae maxime 
affini ( eademne junior ? amborum auctorum , Lector , tabulas adi ! ) 
genus suum cl. Auctor constituit; attamen; ut dixi, facies illius pe- 
nitus est generis Echinocacti , cum quo solummodo in florem sat 
quidem diversum discreparet ; flos vero non certe ad genera insti- 
tuenda solus character non valet. Qua de re antequam adoptetur, 
exspectanda est fructificatio , litis sola judex. Inter moras, tres ge- 
neris controversi adnumerat auctor . t° Discocaclus insignis (quam 
eamdem ac sequens existimo); -2° D. Lehmanni [Caci, placentif. 
(1) Act. Acad. Caes. Leop., etc. Aug. 1837. 
