Genera Plantarum. 
■ ■■ — — : Methodus plantarum emendata et aucta. 
Pagg. 202. Londini, 1703. S. 
196. Londini (Tubingae) 1733. 8. 
Petrus Magnol. 
Prodromus historias generalis plantarum in quo familiae 
plantarum per tabulas disponuntur. 
79 ' Monspelii, 1689. 8. 
Novus caracter plantarum, opus posthumum ab authoris 
filio in lucem editum. 
Pagg. 340. ib. 1720. 4. 
24 D. JOHRENIUS. 
Vade mecum botanicum, seu hodegus botanicus, secun- 
dum methodum Tournefortianam. 
Pagg. 248. Colbergae (1710. Segu. bibi. 91.) 8. 
Cbristopborus Bernhardus Valentini. 
Tourneforrius contractus, sub forma tabulaiaim sistens in- 
stitutiones rei herbaria juxta methodum modernorum. 
Francofurti ad Moen. 1715. fol. 
Pagg. 22. tabb. aene^ 2 ; praeter Hermanni characte- 
nsmum Materiae Medicas, de quo infra; et Laborato- 
rium Parisieiise. 
Christianus Knaut. 
Methodus plantarum genuina, qua notas characteristicae 
seu differentias genericae tam summae, quam subalternae 
ordine digeruntur et per tabulas, quas vocant, synopti- 
cas delineantur. Lipsiae et Halas, 1716. 8. 
Pagg 267 ; praeter tabulas. 
Francisciis Ernestus Bruckmann. 
Notae et animadversiones in Chr. Knaut compendium 
botanicum, sive methodum plantarum genuinam. 
Epistola itineraria 80. Cent. 2. p. 1026 — 1044. 
Josepbus Monti. 
Plantarum genera a botanicis instituta, juxta Tournefor- 
tii methodum ad proprias classes relata, in ejus Variis 
plantarum indicibus, p. i — 31. Bononiae, 1724. 4. 
■ ■ Qiier Flora Espanola, Tomo 2. p. 83 — 104. 
Sola nomina. 
iEcv EBEMES {Laurentius Roberg.) 
Grundvahl til plantekjas.iningn. Upsaliae, 1730. 12. 
Pagg. 20 ; cum figuris ligno incisis, maxime e Tour- 
nefortio. 
yohannes Ernestus Heeenstreit. 
Dissertatio: Definitiones plantarum. Resp. Chr. Aug. 
Ebersbach. 
Pagg. 44. Lipsi^, 1731. 4. 
