98 
§♦ 12 . 
Chryfofplenium foliis coniugatis egregie defcripfit, 
IoH. Diet, Pallas in difp* de Chryfofplenio Argentor, 
1758* et a Chryfofplenio alternifolio diltinxit. Cum illa 
hac minus nota fit , moneo illam circa Herzbergam in 
Ducatu Grubenhagenfi provenire, unde ad me mifit Dnt. 
Wedemeyer. Vir plantarum amantiffimus , inque iis 
perdodlus. Petioli caulini in utraque planta eandem faepe 
habent longitudinem , imo in alternifolio etiam aliquan- 
do breviores funt ; petioli autem radicales in hoc faepe 
biunciales et ultra. In obpojitifolio nulla videntur ad- 
cfle folia radicalia , certe in meis nuraerofis fpeciminibus, 
quae coram habeo , nulla adfunt. 
§♦ 13 - 
Celtis aullralis Linn. p. 1043. l. folia habet 
obliqua, quod icone optime exprefilt Lobelivs in Ohferiu 
p. 605. » ouato-lanceolata ceterum, etfi aliquando figu- 
ram cordatolanceolatam adfedenr, 
§. 14. 
MenifpcnriUm, numero valde variare in omnibus par- 
tibus frudificationis , obfervat 111, Linnaevs. In M.Ca- 
nadenji^ quod coram habeo, plerumque adfunt calyx 
fextolius , petala fex , totidemque ftamina , fed germina 
fere tantum tria. 
§. 15. 
Urticam piluliferam , parietariae facie , femine lini 
Mor, hijl‘ 3« p. 345 * varietate Urtice urentis prio- 
ris DoD,pempt, p. 1 51. habet III» Linnaevs. Alii fe- 
parant. Inter fpecimina autem mea adefl: primo loco di- 
da urtica , foliis etiam ferratis , etfi non adeo profunde 
ac quidem in pofieriore , in hac enim ferrae plerumque 
tres et ultra lineas longae funt, et JoncqUet in hort. fuo 
jam dkit Urucam romanam altewai mitiorem, foliis mi- 
nus 
