IO 
537. Frequentissimus est in valle di Tigne. Tabula vero 3 <5. huic nu- 
mero assignata exhibet revera varietatem Cirsii rivularis. 
<543. Excludatur synonimum Scopoli , legaturque Cirsium rivulare. 
Carduus foliis inferne pinnatifidis in lacinias oblongas , superne 
integris & serratis inermi- spinulo sis sessilibus , caule inermi , 
floribus capitatis. Jacq. FI. Austr. tab. 91. 
Loc. Sat frequens in alpibus ad rivulos pratorum , & fluentes 
aquas . 
<$48. Habendum non est pro nova specie , sed singularis 6 c mon- 
struosa varietas est Cardui rivularis . Jacq. FI. Austr. 
tab. 91. 
'549. Deleatur Cirsium pyrenaicum , quod ad aliam omnino plantam 
spectat, atque icon transferatur ad Cirsium rivulare. 
553.* CIRSIUM ambiguum N. 
Cirsium foliis non decurrentibus , caulinis inferioribus pinnatifidis 
petiolatis , reliquis amplexicaulibus^ subtus tomento sis, ciliato - 
spinosis , floribus sessilibus terminalibus . 
Loc. In monte Cenisio . 
Descr. Perennis est: folia prima radicalia non pinnatifida , sed 
integra dentata. Prima caulina petiolata , & quae sequun- 
tur semi-amplexicaulia auriculis rotundatis, pinnatifida sunt 
pinnis bilobis lobo inferiore minore , suprema folia potius 
tantum dentata non pinnatifida, sed ultimum folium linea- 
re neque dentatum, sed spinulis ciliatum. Omnia sunt mol- 
libus pinnulis ciliata , supra glabra , & virentia , subtus 
tomentosa , ora non contracta , aut revoluta ; caulis stria- 
to-angulosus ruber erectus , firmus unius pedis cum se- 
misse altitudine . Flores sessiles a duobus ad quatuor con- 
gesti . Calyx glaber ex squamis acutis inermibus apice re- 
flexis, flores purpurei tubae summitate leviter incisa. Pap- 
pus plumosus. Summus caulis evidenter subtomentosus . 
Medium locum tenet inter Cirsium rivulare & helenioide. 
5^8. Singularem varietatem retulit Tgnatius Moutneri, quae habet 
