2 , 
Non licet statuere quaenam sit species Villarsii; allatae affi- 
nes sunt. Megalospermum hujus Cl. Auctoris cerce non 
est nostrum FI. Pedem, n. 3^. 
11. Hoc est Galium rigidum. Vill. FI. Delph. II. n. 3. p. 31 9. 
Corrudaefolium autem ejusdem Auctoris n. 4. referatur ad 
Galium tenuifolium n. 
2.4. Suspicor Galium pusillum Vill. FI. Delph. II. n. 13. perti- 
nere ad Galium Boccone n. 24. Galium obliquum Vill. 
n. 9. alia planta est a Galio Boccone , ad quod etiam re- 
ferrem Galium montanum Vill. n. 6 . 
28. Hoc esse puto Galium laevigatum Vill. FI. Delph. II. n. 1 6 . 
28.* GALIUM austriacum Jacq. FI. Austr. tab. 80. 
Galium argenteum caulibus glabris filiformibus erectis', foliis se- 
nis linearibus , ramulis erectis trifloris aphyllis Vill. FI. 
Delph. II. p. 318. 
Loc. In pratis humidis submontanis . 
31. Locis arenosis montanis, atque in sylvis castanearum minime 
rarum esse affirmat Ignatius Molineri . 
32. * GALIUM pedemontanum . N. 
Galium foliis quaternis ovalibus , radice annua , pedunculis nudis 
brevibus pauci/loris . 
Valantia pedemontana Bell. 
Loc. Primus vidit Cl. Bellardi speciem hanc distinguendam 
esse a Galio cruciata , eamque accurate descripsit ( Os- 
servationi botmiche. Torino 1788. in 8 • pag. 6 r. ); repe- 
rit autem primum ad sepes prope lacum di Moncrivello , 
in vineis di Borgomasino , locis sterilibus prope lacus Epo- 
rediae , & in monte di Cavour . Ignatius deinde Molineri 
loco dicto il Paramale prope Augustam Taurinorum , aliis- 
que locis declivibus secus Padum non infrequentem esse 
observavit. 
Obs. Proximum est Galio cruciata . Folia sunt minora, non 
