VIII 
saturare possit), quae stellerus circa promontorium Olutora (sinus Olutora ad îstlunum 
peninsulae Camtschatca sub 61 lat. sept. g:radu situs) ad littora ejecta inveniri refert, 
3Iacrocheirae Kaempferi nostrae fuisse quis dubitet? (1) eadem quum fragmenta nec 
lion raro integra ejus specimina viva ad littora orientalia insulae Nippon solita typhonum 
tempestate adpellantur, eadeinque species ad oras insulae Jezo frequentius reperiatur. Cujus 
vero Oceani Magni plagae Crustaceorum iste gigas proprie sit incola, adhuc incertum est. 
Inde in speciebus, praesertim rarioribus, quae in diversis reperiuntur regionibus, quaenam 
patria primitiva sit, difficile est indicatu, ac forsan quae in oris Sinensibus obserTata 
specimina, originem ducunt Japonicum, quamquam oborigines Sinenses antiquitus ad 
regionem orientalem Nippon versus migraverint. 
Quae vero maris incolae non undarum procellarumque solummodo vi casuque fortuito ad 
mutandas impelluntur sedes; quo aves piscesque instinctu ad novas quaerendas sedes inci- 
tentur, quoque naturae nutu antiquus novusque mundus ipsis patria adsignetur commu- 
nis; eadem naturae indples, instinctus sic dictus migratorius, Crustaceorum certas quasdam 
familias, sive sit vitae conservandae nisus sive propagandi appetitus, ad longas migrationes 
exhortari videtur. Inde TÂmulorum in littoribus Kiusiu meridionalibus aestatis tem- 
pore adparitionem , inde Dorîpparmn in mari mediterraneo , jirovinciam Nagato inter 
et Tsikuzen, mense Aprilis frequentiam , nec non temjiorarium adventum aliorum Crustaceo- 
rum per certum quoddam tempus ad oras Japonicas copiam facile explicaveris. Nomina 
quoque indigena Limulo longispinae ac Dorîppae Japonicae data, ad annuum earum 
reditum sive originem exoticum alludunt. His enim est nomen Feike gani, illis Vmi tô- 
game, quippe quod Doripparum in mari mediterraneo frequentia in id anni tempus in- 
cidit, quo in isto mari (ad pagum nimirum Üonowura) antiqua stirps principum , cui 
nomen Feike, praelio navali interiit (24. die 3. mensis 1185). Quae Dorippae thoraci 
impressa sunt lineamenta, in quibus incolae creduli atavorum faciès imoque mânes in can- 
cres mutâtes agnoscunt, ad earum denorninationem materiam praebuerunt, Lîmulorum 
nomen earum solidam in mari Sinensi liabitationem testatur. Signifient enim Umi tô-game 
testudinem marinam Sinensera. 
De cancrorum turba quae per terrain Japonicam migraverit, annales quamquam mentionem 
non faciant, physici tamen indigenae nobis retulerunt, cancres supra memoratos, nimirum 
species Grapsi ac Ocypodis diversae non raro adeo augeri , ut agricolis facescant mo- 
lestiam. Tempore quoque accessus maris insueti, crustaceorum molluscorumque tanta in- 
terdum ad littera arenosa adpellitur moles, ut ab incolis ea colligentibus id anni tempus 
liabeatur festivum. Scopuli quoque ac rupes litorales aestate maris refluxus tempore sen- 
tent Ligiis , adeo quidem ut piscatores copiam scopis in ollas colligere soleant , eas ad 
escam ad pisces capiendos impensuri, In his vero colligendis ex Ligiarum consuetudine , 
vitam nimirum gregariam ducendi , utilitatem capiunt lento scoparum incitamento in~ 
numerabilem gregem ad loca colligendo maxime idonea admoventes. 
Tegetabilium atque Zoophytorum, quae solo sunt affixa, propagatio aëris marisque tem- 
perie potissimum limitatur. Animalium quoque motu spontaneo gaudentium, quamvis per 
orbem migratio terme marisque tantum finibus coërceatur, inter causas tamen topicas, quae 
eorum evolutioni ac propagatîoni sunt noxiae, potentissima est coeli temperies. Haec enim 
est, quae plantarum principibus — Palmis — finem praescribit, insularumque creatoribus — 
Polypis — terminum quae motuum animalium varietati imponit niodum iisque constantes 
assignat sedes. Ita quoque ex omnibus conditionibus , quae crustaceorum in telluris superficie 
(1) Tilesius, Mémoires de V Académie de St. Petershourg. Vol. V. pag. 338. 
