XIV. 
Vita Auctoris. 
gorum aeque Jurisconfulrorum fora occuparet. 
' J\on quidem opus eft , ut multis verbis hujus 
•fciciitiae oftendam utilitatem. Res ipfa, 6c ii, 
qui vel primoribus tantum labris hocce ftudium 
attigerunt/ loquantur. Pauca tanVen hac de re 
iv dicere, animus eft. 
Cum omnes in eo conveniant, ut lapiens ni- 
^hil fruftra faciat; quare, quaefo, Deus mihi ocu- 
los dedit, & quare rationem? Nonne ad fua 
opera in hocce mundo conlideranda? Si itaque 
Dei opificium, vel contemtui habeam, vel plane 
negligam, &c non dignum judicem, quod a me 
videatur, huiefini, quem Deus fibiinhoc mundo 
creando propofuit, penitus repugno. Quod fi 
vero negaveris, prodefle harum rerum cogni- 
tionem: magno te hercle temeritatis crimine 
obligaveris; cum de Deo ignominiofum fit di- 
-cere, quaedam ab ipfo efle effeda, quae plane 
nullum habeant ufum (a). 
Porro cum omnes res creatae ab opifice op- 
timo maximo originem trahant, atque ex iis 
divinae perfectiones eluceant; hominis ratione 
praediti efle puto, virtutis divinae cognitionem, 
ex facris literis hauftam, ope contemplationis 
rerum creatarum, luce pleniore colluftrare. Ex 
rebus namque creatis perfediones Dei patere, 
cuivis extra dubium pofitum eft. Nimirum fu- 
premi Numinis potentia ex creatione, guberna- 
tione, ac omnium recum confervatione evinci- 
(^2) Sic e. g. ufum, quo gaudeant Infedla, haecce animalcula 
a vulgo plerumque fusque deque habita, oftenditCel. deGiiER^ 
