17 o 
Üè hloem heeft vijf bloembladen, die wat hartsge wijze zijn; za lang cis dj 
kelk en rn den hals der kelk ingeplanr. 
De helm pijltjes zijn veele 111 getal , haïrdun , kort , in den hals der kelk. 
Het pampertje^ heeft zeer veele vruchtbeginfelen in den grond der kelk, c?t 
zo veele ruige dijkjes, die zeer kort zijn, en digt aan den hals der kelk gedrukt, 
aan de zijde van het vruchtbeginzel ingeplant ; de knopjes zijn Idomp. 
De vrucht eene vleesachtige bottel, die kegelachtig is, gekleurd, zacht, 
eenhokkig, met ruwe llibben, aan den hals vernaauvvd, en befbat uit den koker 
der kelk. 
De zaaden zijn talrijk, langwerpig en ruig, en aan de kelk vastgegroeid. 
Onze Provence Roos maakt de elfde foort van linn^eus uit; haar kenteken 
is, dat zij eironde knoppen heeft, die ftekelig zijn, de takken gedoomd, en de 
i>loemdeelen ongedoornd. 
Zij is ééne der hekendde van alle onze Roozenboomen : onze plaat (VI.) verbeelde 
eene enkelde en eene dubbelde , doch de eerde is zeer zeldzaam. 
De naam van Centifolia (honderd bladige) welke linn^eus haar geeft, is 
van den beroemden clusius afkomdig: wij noemen ze gemeenlijk Provence. 
Roozen., de reden waarom is ons onbekend, misfchieii is zij eerst uit Proven- 
ce overgebragt. 
Men vindt er donkerroode , bleekroode en witte ; zij worden te Noordzvyk, 
in eene onverbeeldelijke menigte geteeld. 
In onze Almatiaeh der Natuur., de maand Junij, bladz. 53, hebben wij aan^ 
getekend wat men omtrent de fympathie en antipathie die er tusfehen de gewas- 
fen gevonden wordt, ten opzichte van de edele Roos moet waameement „ ge- 
„ lijk ervoords”, zeidc wij daar, „ bij de menfehen eene zekere fympathie en 
„ antipathie plaats heeft, waarvan het gevolg is dat fommigen elkander niet kun- 
„ nen verdraagen , ook zelfs op het eerde aanzien, eene doffe, eene ondervin- 
,, ding, wel waardig dat een-ervaren wijsgeer en menschkenner , dezelve eens op- 
„ zettelijk verhandde, en opheldere; ons plan vordert niet meer als aanteteke- 
„ nen, dat, gelijk er bij de menfehen eene zekere fympathie en antipathie plaata 
„ heeft, dezelven ook bij de boomen en gewasfen waargenomen wordt, en zulks 
„ mag men bij het planten en verplanten wel in ’t oog houden , opdat geheel de 
„ tuin welig dere, en voor geen gewas , hoe genaamd, ten kerkhove verdrek- 
„ ke , door te moeten Iceven in gezelfchap van nagebuuren , wier bijzijn onver- 
,, draagelijk is ; men plaatfe vrienden bij elkander,, en houde de vijanden op 
