C 31 ) 
De Lavatera, en Malopt, komen zo na bij de Malva, dat zij zeer ligtlijk 
kunnen verwis'eld worden, en alleen in vrucht verfchillen. 
De Heer tournefort telt 48 foortcn van Malva waarvan de hier nevens 
af^cbcelde de derde is, en die hij noemt Malva rojea flo/e faturatius rtihente' 
De Heer linn^eus telt 22 foorten van Maluen, onder welke de hier af- 
gcbcelde fchijnt ts behooren,- tot de wilde, of dertiende foorr,. 
De wortel is lang , wit , en {lijmerig ; de ileng is heesterachtig , recht ,. 
ruig, hard, en wat taltkig ; de bladen zijn breed, rondachug, van boven- 
groen en van. onder wdtachtig ; de bloem is groot als eene roos , fchoon rood, 
ibmtijds met w^itte flraalen; men heeft er ook witte,, geele, oranjekleurige, 
lilas,, ftrokleurigc \ decze laatlle echter zoude ik eer voor eene Hibiscus hou- 
den. 
De Ouden gebruikren de Maliie tot fpijze, als moes: zij is zeer verzach-' 
cende, ook gebruikten zij haar als openende, gelijk uit het cw^eeregelig vers 
^^all MARTI AL IS blijkt. 
ÏJttre Tachicis et mcillihis iittre Malvii' 
Nam faciem cluri piioebe cacantis habesi 
cat is:' 
„•Phoebe eet falaJe, en zachte Maluwen, W'ant gij fchijnt zeer hardlijvig. ‘ 
De bladen zijn zeer verzachtend, en behooren tot de vier verzachtende 
kruiden r men gebruikt de afkookzels in rooden loop, hitte en fcherpheid van? 
pis, en in ’t algemeen om fcherpe ftoffen in het ligchaam te verftompen, als 
ook in verzachtende clisteeren, plaasters en floovingen. 
Ook maakt men uit de de bekende witte drop , die onder den naam van- 
Pate de Guimauvt bekend, en zeer heilzaam is in verkouwdheid, fiijm en be^ 
zetting der longen.. 
