C 3 ) 
bijzonder gelukkig verhaaden , en den akeligen winter door deeze fchoone 
bloem, bijna oneindig in verfcheidenheid van kleuren, leven en aangenaamheid 
bijzetten ; maar ook is zo haast de barre winter niet verdreeken ; zo haast be- 
gint de Natuur zig niet weder te ontwikkelen , en te ontdoen van het koude 
kleed, waarmede de vorst haar omtogen heeft, of i^^Hyacinth doet zig op, als 
eene aangenaame bodinne van de lagchende lente ; zij treedt haare zusters voor- 
uit, en fchijnt de algemeene liefde welke men haar toedraagt, met wederliefde te 
vergelden, door de eerde te zijn die, (onder de voornaarae bloemen,) zig den 
menseb aanbiedt, na hij het durft waagen zijne kamer te verlaaten, om de eerde 
lonken der Natuur te gaan ontvangen niet weinige liefhebbers fchatten ook 
haaren reuk zo aangenaam , als haare kleuren edel en levendig zijn boven die 
van alle andere bloemen ; en als eene derde voortreffelijkheid die zij bezit 
noemt men haare gedaante; één deng maakt een volmaakt tuiltje; wel is waar 
dat de Aurlcula , ééne van haare vijf zusters , bovengemeld , mede iets van 
die voortreffelijkheid bezit, maar echter in vrij mindere maatermen voege hier 
vooral bij, dat de deeds aanhaar zelve gelijk, nooit verloopt; „liet 
„ geen de verdienden van de Hyacitith bijzonderlijk verheft,” zegtdereeds- 
genoemde Franfche Schrijver^ „is dat zij genoegzaam aangeene verbastering 
„ onderworpen is ; de Tulp en Anjelier kunnen zig daarop niet beroemen : 
„ indien de Liefhebbers,” zegt hij verder, „ oprecht handelden ; indien zij die zig 
„ met het aankweeken van die edele bloemen vermaaken , de waarheid belee- 
„ den , zou al de wereld overtuigd weezen , van de onaangenaamheid welke 
„ er geleegen is , in bloemen van kleur te zien veranderen ; de Ranur.kel is 
„ van dat gebrek mede niet geheel vrij , en men weet boe dat zelfde gebrek 
„ een menigte van liefhebbers , vooral omtrent de Tulp , af keer ig gemaakt 
„ heeft; maar mijn lievelingsbloem, Qde Hyacinih ,') durft zig in tegendeel, 
„ desaangaande ftoutmoedig verhovaardigen, vermits men onder tien duizend 
„ planten, naauwHjks één zal vinden, die, bij voorbeeld van blaauw, wit ge- 
„ worden is; met één woord, men kan deeze waarlijk edele bloem, koopen, 
„ verkoopen, of ten gefchenkc geeven, zonder vrees voor eenig onaangenaam 
„ gevolg , en derhalven mag men haar met reden den naam van Getrouwe 
„ toevoegen” — men verzekert dat er gevonden worden , die na 
eene tagtigjaarige aankweeking nog niets van haare fchoonheid verboren hebben, 
daar integendeel de Anjelier reeds na agt of tien jaaren , ontaart ; de Ranunkel 
na tVvtaalf of vijftien jaaren; de Anemoon en Auricula zijn na dertig jaaren bijna 
A 2 
