plaat xvir. 
C3nder alle de foorten van kleine planten, vindt men er geene welke met meer Ithoonhe'id 
prijkt, dan de viooltjens , op onze nevensrtaande plaat zeer oaauwkeurig sfgebeelJ : een 
gloejend geel, fomtijds met een zacht en alleraangenaamst Violet, of andere kleur afwisfelend, 
geeft dit blocmtjen eene fieraad, het welke veele andere hoog Hijgende bloeintjens misfen, 
en zij is boven dien eene van die planten, waarin fchoonheid en nuttigheid gepaard gaan. 
Het veldviooltjen Is een heerelijk zinnebeeld der nederigheid; want gelijk dit bloemtiett 
laag bij den grond wasfende, echter met de fchoooHe kleurtjens .prijkt , zo prijkt ook de 
nederige menscb met alles wat beminnelijk is ; want immers zegt het dichtjen te recht : 
D: hovaardij is ieders fpot , 
Vvracht van menjchen en vun Coi» 
Gelijk de hoogde toren.s,” zegt zeker beroemd zedefchrijver, „ meest bloot daan voor 
„ woedende dorroen, zo daan ook de hoogmoedige tnenfchen meest ten doel voor de 
donderdagen van bet lot;” en gelijk aan den anderen kant het laage viooltien met de llor- 
men lacht, dezelve over zijnen kruin laat heen gieren , naauwlijks door dezelven beweegd 
wordende; zo is de nederige mensch ook fchootvrij voor de dormen van de veranderlijk* 
♦leid der ondermaanfche dingen; laag bij d n grond zijnde, kan Di« van -de hoogte re- 
dergeploft worden; hij is altijd in rust ihij is altijd gelukkig ' 
Het nederige f'iooltjm behoort volgends de Natuurliike orde, tot de gefpoorde bloemen, 
eu volgends de kuustorde tot de klokswijze bloemen: • campanac«e') 
De kentekens volgends de eerstgemelde orde , zijn eene onregelmaatige bloem , met vijf 
bloembladen, waarvan eene aan de rechte zijde, in eeren Ipoorswiizen zak uitloopt: de bloem 
heeft eene kelk, de helmdraadjens zijn groot; de meelknepjctu breed, en wat zamengegroeid : 
de kleppen der vrucht fcheiden zig van elkander, cn de xiaden zijH vrij groot. 
Volgends den Heer tourntfort behoort dit lieve bloemtjen tot de veelbladigen , die 
«uregelinaatig zijn , en wier ftampjnjen een vrucht wordt , die é^nklokkig is. 
De gedaante van de viool komt nasst aan die van de vlinderbloem; zij heeft twee bloem- 
bladen, die het viindsl (f^ixellum,) roaaken ; twee zijdeüngiche die de vleugels, (^j4Ut,) 
formeeren, en de vijfde geeft eenen Haart van achteren; uit de kelk rijst het Hampeitjen, 
dat eene ^ieboekige vrucht gect't , welke zig in drieSn fcheidr, en ronde zaadjens bevat. 
Volgends bet iKlfel van den Heere linkzlus, behoort het ViooUjen tot de zanicn- 
geHelde bloemen, die een wijf jen hebben, en het geilacht heeft volgends hem deeze 
kentekenen : 
De kelk i.9 vijfSladig en valt niet af •. 
De llaadjens 'argwerpig, ebond , rechtop Haarde, met fijwe punten, van orderen Homp, 
even groot, roaïr in verlch diende foorten zijn zij mede verlchillendc. 
De bloem is onregelmaatig , vijfutndig, mtt ongeüjke binden ; het eet He blad is recht , bree- 
der, Homp-'r , eindigvttde van achteren in een gehorend hoDi|bakjen , dat luslcnen de bladen 
der kelk uitHeekt. 
De helmjii;ltjens zi;n viif kleine draadjeni, in fomtnigen zijn zij met een behangzel in het 
honiogbakjen. de neeikno^jetis zijn in vede zamengegroeid, Homp, en met vliesjens aan dc 
j>UD: voorzien. 
