PLAAT XXI7. 
JlN ergens is da Natuur prachtiger en vruchtbaarer , daii iii de voordbrengzelen 
van het Hijk der bloemen, cii fchoon zij dezelve niet altoos verlierc met den 
glans der metaalen, zien wij echter den glans der edele Itecnen in de fchoone 
bladen van verfcheidene bloemgewasfen , onder welke de Narcis, op de nevens- 
ftaande pla<\t naar het leven afgebeeld, geene der raiiiHien is : de fabelhiltorie van 
deeze bevallige bloem, wordt door den zoetvloejenden Dichter, reeds nieermaa- 
lea bij ons aangehaald, bevat in deeze regels: 
Narcsfus die de zilvre bron. 
Daar hij zig vruchtloos ging vergaapcn. 
Aan zijne fchim, niet niisicn kon, 
Vinde ik hier in een bloem herfchapen: 
In onze tweede AJleverinsr , (PI. XII.) befchouwden wij den Narcis in zijne 
natuurlijke orde, als onder de bloemplanten behoorende, thans komt ons, in on- 
ze aanzienlijke verzameling eene bijzondere Ichoone en groote van dit gcllacht 
voor, welke bij linn^us den naam van Tazstta draagt, en die hij zegt een 
Kelks’A’ijze bloemkoker te hebben, een honigbikjcn dat geplooid is, en drie maal 
kleiner dan de bladen: onder de agt- en -negentig Poorten van Nurcisfen is deeze 
de vijf-en-dcrtiglle bij tournefort. 
Zy behoort eigenlijk tot de Tros - narcisfen , rn is onder dezelve zeldzaamer 
dan de witte, die echter een citroengeel honigbakjen hebben: de bladen zijn, 
gelijk in de meeste bolplantcn, plat, en in decze loort zo hoog als de Hengel; 
de kleur der bloem is een fchoon goudgeel, dat tegen het groen der bladen uit- 
muntend afdeekt, en fommigen gcele trosnarcisfen hebben meestal een oranjekleu- 
rig honigbakjen. 
Niet alleen dat doeze bloem, gelijk de raeesten der bolplanten , met een aan- 
genaame kleur praalt; munt zij ook uit door haaren reuk; ,, en zoude de Schep- 
„ per iii dezelve dan ook geene geneeskracht gelegen hebben , even als in de 
„ Roozen en LeliC'ii?” dit is de vraag van zeker Geleerde van onzen tijd, die 
ons eene gunstige hand in hetzamendellen van dit moejelijke werk biedt, waarvoor 
wij Zijn Ed. den welverdienden lof toekennen, en tevens den hartliikden dank 
zeggen' — ,, ’Tkomtmij,” antwoordt hijzigzelvcr, „ zeer waarfchijnclijk voor, en 
„ misfehien doen wij te weinige proeven op de verfcheidene foorten vangewasfen, 
om alle haare krachten te kennen”: wij wenfehen van harten dat dceze be- 
denking Zijn Ed. moge aanzetten om een arbeidzaamen voorganger, in het doen 
van de nog ontbreckende proeven, te worden , daar Zijn Ed. cn de bekwaam- 
heid en tevens de noodige gelegenheid daartoe heeft — van zulke zijden moet 
tog begonnen worden, in het aankweeken van kunsten en weetenfehappen , wil 
men volgers verwachten — veelal ontbreekt bet aan voorgangers, want bijdraagers 
