C Ö9 5 
water gelegd » bleeven drie maanden groen , daar anderen , met hunne onderftc 
oppervlakte op het water gelegd, minder dan eene week groen waren. 
üe bladen der Ranekam en Kalfmet, die het water door hunnen Heel inzogen , 
bleeven langer groen, dan die het water door hunne oppervlakte inzogen. 
De bladen van de groote Maluwe^ van den Brandnetel ^ de Zonnebloem en Nacht- 
fchoone, die met hunne fteelen in het water Honden, leefden korter, dan die met 
hunne oppervlakte het water inzogen. 
Men weet dat de Zonnebloemen vrij dik zijn, wegens haare dikke ribben; ik 
had verfcheidene zeer groote bladen op water gelegd ; drie dagen daarna vond ik 
die bladen in zulk eenen flechten Haat, dat ik oordeelde , dat zij verwelkt waren; 
zij hadden al hunne dikheid verlooren , en lagen op het water even als een natten 
doek; de glans der kleur was geheel weg: den volgenden dag waren echter die 
bladen weder herfteld, fchoon groen, even of zij versch geplukt waren; deeze 
proefoeeming meermaalen herhaald , gaf telkens denzelfden uitdag. 
Bladen echter, die het water inzogen door hunnen Heel, verdorden binnen wei- 
nige dagen, en werden vervolgends geel; de reden hiervan is klaar: de mondjens 
der vaten zijn grooter in den Heel dan in de oppervlakte, derhalven komt het water 
meer en gemaklijker in het biiinenHe van ’t blad; maar wanneer de vaatjens in het 
fteeltjen vol zijn, worden zij verfl:opt,en dus krijgt het blad geene nieuwe fappen in. 
Anders gaat het toe in bladen die men met de oppervlakte op het water legt; de 
uitvvaasfeming doet hen meer fappen verliezen , dan zij door de zeer kleine poren 
ontvangen: de vaten minder gevuld zijnde, worden flapper, rimpelig, en de vlie- 
zen kaatfen het licht niet zo zeer terug; welhaast wordt derhalven het blad zonder 
kleur of vastigheid , maar het water allengskens in de poren der andere oppervlakte 
dringende, komt in de vaten en vult dezelve geheel, en het blad herflelt zig. 
Schoon de randen der bladen gemeenlijk verdroegen of vergaan , om dat zij 
geen onmiddelijke raaking hebben van het water, ziet men echter bladen dieweeken 
lang zeer gezond zijn, ja zelfs maanden, vooral die van de witte Moerbezie, die 
vijf maanden lang met hunne onderfte oppervlakte het water ingezogen hadden, en 
hunne randen en Heel waren zo groen en gezond, of zij pas afgeplukt waren. 
Er is derhalven eene naauwe gemeenfehap tusfehen alle de deelen van het blad: 
de varen in elkander loopende, geeven onderling de fappen die zij uit de opflorpen- 
de pori ontvangen , uit ; deeze gemeenfehap maakt aan wederzijden van het blad een 
foort van net, wanneer men het blad door weeking in geraamte gebragt heeft. 
Om nu ook te onderzoeken, of het fteeltjen der bladen, het water door zijn op- 
pervlakte trekt, nam de Heer bonnet een blad met eene lange Heel, en legde 
hetzelve op eene looden plaat, die verfcheidene galen had, van drie of vier iynen 
H 3 
