( 70 > 
diameters; hij hragt den fleel van het blad dooreen van die gaten, enboog deiizelver» 
20, dat de oppervlakte alleen nat werd , en het onderlle van den ftcel bragt hij, 
weder naar boven, en ftak er eene fpeld dwars door, om het in dien ftand te hou- 
den; de bladen der kruiden verdorden een weinig laater dan de anderen, die bij- 
zonder voedzel gelaten had; doch die van boomen en heesters , wier oppervlakte 
van het fteeltjen alleen hol gemaakt was, verdorden zo fchielijk als anderen die 
geen voedzel kreegen. 
Cm nu te onderzoeken of de bladen de longen der planten zijn, nam de Heer 
BONNET takken van verfcheidene planten, en zettede die in glazen met water,, 
zonder dezelven echter van hunne geheele plant aftefcheiden. 
Fen uijftgaarchaJf ^ dus in het water gezet hebbende, zag hij, zo dra het water 
door de zon warm werd , veele blaasjcns , als kleine paareltjens ; hij zag van 
deeze blaasjens sok op de bladfteelen en takken , doch veel minder in getal. 
Naar maate dat het water warm werd , vermeerderden de blaasjens in getal em 
in hoeveelheid, zelfs werden de bladen ligter , en naderden meer aan de opper- 
vlate van het water. 
Deeze blaasjens waren meer aan de onderziide der bladen dan aan de bovenzijde:, 
de voornaamfle fcheenen uit de hoeken der ribben te komen, doch de grootfte 
ribben hadden de grootfle blaasjens niet ; deeze waren omtrent als een erwt im 
diameter; zij hadden eene foort van lijmerigheid , die hen zo aan het blad vasthecht* 
te, dat, fchoon het blad gefchud werd, zij niet afvielen. 
Na den ondergang der zonne waren zij allen verdweenen, en kwamen des an* 
deren daags weder, zo dra liet glas warm werd.. 
Toen waren zij zo veel niet in getal, fchoon het even warm ware. 
Den derden dag was het getal der blaasjens noch minder, fchoon het weéf nogp 
warmer ware. 
Des namiddags verdweenen zij, en deeze proef werd op andere takken genomen.. 
De verfchijning van deeze blaasjens bij zonnefchijn, en honne verdwijning deS' 
nachts , deed denken , dat zij door eene foort van ademhaling werden voord» 
gebragt. 
Maar naderhand, vervolgt de Heer bonnet, bemerkende , dat de onderfle- 
oppervlakte altoos meer blaasjens had dan de hovende, en wectende dat de onder- 
fte meer vochis trekt, veranderde ik van gevoelen, en geloofde dat ze lucht waren,, 
die de bladen door het inzuigen van ’t water affeheidden. 
Ik liet dan water | uurs kooken, om er de lucht uittejaaeen ; dit koud geworden 
Zijnde, bragt ik er zulk een tak in , en hield er hem twee dagen in de zon was 
brandende, echter zag ik geene blaazen.. 
