P L A *A T XXVIIT. 
CJ^>ider alle de planten, welke onze tuinen verfieren , is de Nachtjchade een der aamerke- 
lijkfte,' zij heet in het Latijn Solarium, en behoort, volgends linn^eus, onder de vijfman- 
nige planten, met één ftampertjen: de bloem is raderachtig , de meelknopjeiis of helmtjens 
zonder ftang, bijna zamengegroeid , de vrucht eene tweehokkige bes : alle de foorien zijn 
uitlandsch. 
Volgends toürnetort behoort zij tot de raderachtige bloemen, die ééabladig zijn, en 
W’ier ftampertjen in eene zachte vrucht overgaat. 
De hier afgebeelde is de ftekelige Indiaanjche , met de bloemen van de Barrage van tour* 
KEFOET, Jufl. R. H. p. 149. 
De Hter linnjEUS noemt dezelve Solanum infanum met eene gedoomde kruidige fteng, 
wollige eironde bladen, de bloemfteclen hangende, de kelken gedoomd. 
Dit gewas is zeer veranderlijk, gelijk de Heer houttuijn te recht aanmerkr. 
EUMPHius zegt, Herb- amb. v. p. 238. tab. 85, dat de appelen zo groot als meloenen 
vallen , en een gemeene kost zijn door geheel Indièn , en met wijn en fuiker gelloofd , op 
de tafels der Grooicn komen: hij noemt het met den Indiaanfchen naam Trotig: de wilde 
Trong, (hier afgebeeld,) heeft de appeltjens rond, en van grootte als een hazelaar: fom* 
mige hebben den Heng effen ; de bloem is paarsachtig , en de vrucht bijna van dezelfde 
kleur. 
Een ander maakt gewag van zekere eetbaare nachtjchade , wiens flcngels twee of drie 
dboogen hoog, ja fomtijds nog hooger groejen: de bloemen van deeze foort, welken door 
de Duitfchers, Grubling genoemd zijn , om dat ze uit de aarde gegraven worden , zijn ook 
grooter dan die der andere foorten : als die bloemen vergaan zijn, komen aan elk bloem- 
kelkjen appelen voord, van grootte als kastaniën, maar meer rond van gedaante; in ’t be- 
gin, als ze nog onrijp rijn, zijn ze donker groen, naderhand, rijp geworden zijnde, don- 
ker rood, zelden wit en gelireept, vol van een vochtachtig en witachtig vleesch, ’t welk 
opgcvuld is met veele kleine, volle, rondachtige zaadkorrels , gelijk aan die van de andere 
foorten van nachtfchaden. 
De wortel, zegt dezelfde Schrijver, is meest aanmerkenswaardig, want zij is fponsachtig , 
menigmaal een vuist groot , ook grooter of kleiner , ( een hand of anderhalve hand breed 
lang, fomtijds echter ook wel korter,) daarenboven is zij ongelijk of bultig, en met zekerCf 
kenmerken betekenr, ter plaatfe naamlijk, alwaar in het volgen.ie jaar weder andere Hengels 
zullen uitgroejen : zij zijn met eene bruine of zwartronde huid overtrokken, en hunne pit, 
flf vleesch van binnen is wit en fterk; fomtijds is het ook maar een bal, als een aardappel. 
