PLAAT XXIX, 
Cl^nder de veelmannige krolden , met één flampertjen , bekleedt de Papaver , of Maankop 
eene aanmerkelijke plaats — onze meermaals genoemde Dichter zingt er dui van; 
AI prijken in veel grooter ftand, 
Ontelbaar in verfchiet en kleuren , 
De maankopbollen , breed van rand, 
Zij tnisfen deeze zoete geuren; 
' Hoe fier zij praaien voor ’t gezicht, 
Hoe Tchoon zij met haar kleuren prijken, 
Hoe glinsirende ook , men ziet hoe ligt 
En fchielijk zij ook weêr bezwijken; 
Zij fiaan en vallen uur aan uur , 
Als van den allerminsten duur. 
En zeker dit is het Papaverbloemtjen naar zijnen rechteo aart getrofFeti. 
Het kenteken van dit geflacht van bloemen is dat dezelve vierbladig zijn , het zaadhuisjen 
Ulootrond; de ftempel is blijvende; zij heeft zeer veele helmftijltjens , die klein zijn met ronde 
meelknopjens. 
Volgens TOURNEFORT behoort zij tot de roosachtige bloemen, wier kelk overgaat in 
eene ronde vrucht, die de zaadjens in zig heeft: de foort welke wij op de nevensgaande 
PLAAT vertoonen , behoor: tot óc Papaver erraticum i linn^us noemt dezelve Papaver 
Rlioeus; in ’t Hollandsch draagt zij den nam van Klaprots, Kankerbloem, Koomroos, Kollebloemj 
en in ’t Fransch heet zij Coquelkot. 
Zij verderen de koornlanden door haar fchitterend rood ; verfchillen in grootte , naar den 
grond waarop zij wasfen; h aller vond dezelven allergrootst bij Avenches in Zwitferland: na- 
tuurlijk is zij menierood, doch men heeft er ook die met wit gemengeld zijn. 
Men gebruikt de Papavers in borstdranken , en in aftrekzelen , om de hoest te verzachten , 
ook maakt men er eene borstcijroop uit : door haare verzachtende kracht fiemt zij eenigzins 
overéén met het heulfap, ,) of de flaapbol, (Papaver fomniferum,) dat echter veel 
fterker werkt, en om zijne kracht van de geilheid optewekken in het wellustig Azien zeer veel 
gebruikt wordt; eene menigte Kameelen worden jaarlijks uit klein Azièity naar Conjlantinopolen 
gebragt, die met opium betracht zijn. 
MATTHioLUS Verhaalt , dat men het zaad der Papaver gebruikte om brood te bakken; 
dat die van Trenten, Selavoniên, enz. de fpijzen bereidden met de olij van deeze bloem, het 
geen door wagnerus bevestigd wordt zelfs in Zwitferlani plaats te hebben. 
Wat de cultuur van dit kortftondig bloemtjen betreft, hetzelve kan niet wèl tegen het ver- 
