\ 
C 85 ) 
GEVOLGEN. 
FTet ftaai des vast, dat de planten het vocht door hunne bladen optrekken;; 
dat er eene gemeenfchap is tusfchen de bladen , en deeze gemeenfchap loopt door 
de geheele plant: de bladen zijn dat voor de takken, hetgeen het hairachtige voor 
den wortel is : in de plaats van die hairtjens hebben de bladen kleine oneffenheden, 
die misfchien het zelfde doen. 
In planten met ftnalle bladen fchijnt de kleinte der oppervlakte vergoed door de 
veelheid der bladen. 
De veelheid van den dauw op een zomerfcben dag is aanmerkelijk: hales 
fielt dezelve op één duim, en vond dat een plant van 3 na eenen fterken 
daauw, 3 oneen gewonnen had. 
Het weefzel der kruiden is los en fponsachtig; hunne vaten zij'n breed en vol van 
fap; dat der houtachtige planten is naauw, de vaten zij'n fmal, en hebben minder 
fappen, dus groej'en de kruiden fchielijker dan de boooien; zij' kunnen zig meêr 
uitzetten, en meêr uitwaasfemen : om deeze evenredigheid te vinden, nam de Heer 
bonnet de Zonnebloem; men weet door de proefneemingen van den Heere hales, 
dat deszelfs uitwaasfeming zeer overvloedig is, en tot die van den mensch in reden 
fiaat als 17 : i: hij nam de bladen, welke hij' met de Zonnebloem vergeleek , allen 
omtrent even groot. 
Een blad der kleine Maluwe trok in i24,uuren, door zijn’ bladfieel , bij'na zo veeii 
als een blad der Zonnebloem. 
De Thermometer op j 
8*^ boven o op de fchaal 
van REAUMUR. I 
f Een blad der purpere Amaranth trok |. 
I Een h\zd Spinage . . i|. 
Een blad vaji een Abricoos 
^ Een Wtjngaardsblad . • 
I Een blad van een’ Kersfeheom • 
Een blad van een’ Nooteboom 
Een blad van een’ Eik 
( ’T vervolg in onze eerstkomende Ajïevering^^) 
