PLAAT XLV. 
JUe grafid CofifeiJUt en, La Refe favori^ waarmede wij, op de nevensflaande 
Plaat, onze verzameling van tulpen weder aanvullen , verftrekken ten betoogevan 
den inhoud der volgende dichtregelen; 
Het tulpjen in verfcheidenbeid 
Zo rijk als een van flora's bloemen, 
]\lag in den zoeUn voorjaars hof 
Zig op zijn meerderheid b<. roemen. 
Wij zeggen er thans weder verder niets van, om onze taak te vervolgen over 
DE INNERLIJKE DEELEN DER IlLüEMEN. 
Tvlen kan met grond giffen, 'dat de Hoverde oppervlakte dient ter hefcher* 
minge van de onderRe; deszehs natuurlijk vernis, flcrker zamenwecfzel , haa- 
re richting door welke zij altijd naar boven Haat , bevestigen zulks; misfehien is het 
cene fijner zeef, die fijner ftolfen doorlaat. 
Wijngaardbladen die het water door hunne Heel doorlieten, en wier oppervlakten 
geolijd waren, blceven langer dan een maand groen; daar anderen, die riet geo* 
lijd waren , in drie dagen verdorden : onder de kruiden gebruikte de Heer boNnBT, 
De Amnranth met purpcre bladen, 
De Nachifchoone, 
Dc grootc Convolvulut* 
Room/che Boon, 
De Mois, 
De groote Malwxe, 
De Meloen. 
De Brondenetel, 
De Zonr.ehloem. 
Een groot blad van de purpert Amaranth trok in 3 uuren 27 lijnen ; als de boven- 
fle oppervlakte geolijd was. 
Een ander blad, van onder geolijd, trok in denzelfden tijd 13 lijnen. 
Het voedend fap, dai bij dag uit de wortelen in den ReH gaat, door de Zout^ 
achtige vaten y geholpen door de werking der luchtvaren, gaat na de onderRc op- 
pervlakte der^ bladen , alwaar wij zagen, dat meer opeiiingen zijn om weg te 
waafemen. 
Bij het naderen van den avond, als de warmte riet meer op de bladen werkt, 
noch op de Lucht in de Luchtvaten, keert het voederd fap wcêr naar den wortel; 
dan oefent de onderRe oppervlakte eene andere werking; de daauw, langzaam uit 
den groad rijzende, ontmoet dezelve, wordt door de koele lucht verdikt, de klei- 
