( ns ) 
T^ee dagen' naderhand begon de richting der bladen te veranderen, 'de bovenn® 
oppervlakte ftond fchuin naar den grond, deeze vermeerderde dag aan dag; einde- 
lijk werden de bladen loodrecht: deeze ouidraajing voortgaande, zag eindelijk do 
onderlle oppervlakte volftrekt naar den grond , en de bovenlle naar het zer.ith. 
Deeze draajing gefchiedt asn het ondereind van den deel, en oefent derhalven 
aldaar de grootfte kracht; de Heer Bn^NET verdeelde met een pennemes de fteeleti 
van een wijngaardblad, het mes ging gemakiijker door de uiterften , dan door het 
midden; het vergrootglas toonde dat aldaar een meer fpongicufer doffe was, dan 
in het midden. 
Den ï2 September des morgens ten 9 uuren, boog de Heer bonnet een wtjn^ 
gaard tak en een van de Attiplcxt des middags ten i uur hadden verfcheiden bladen 
van de /^triplex zig begonnen omtedraajen, die van Atn Wijngaard hadden geen 
beweeging gedaan. 
Derhalven draajen de bladen der kruiden geraaklijker dan die der boomen en 
heesters. 
Deeze omksering gefchiedde zo wel aan altijd groene [boomen, als aan anderen; 
zo wel bij nacht als dag, doch fchielijker in de warmte, dan bij regenachtig weêr, 
zelfs zo dat de bladen van de Atripkx zig in den tijd van twee uuren omdraaiden. 
De zon op de bovenfte oppervlakte der bladen werkende, verandert dikwijls 
hunne richting, en dwingt dezelve zig na haar heen te draajen; dit noemen de 
iSatuurkenners de knikking ^nutaliej der Planten', deeze knikking of buiging is veel 
merkelijker in de bladen van kruiden, dan van boomen: de Heer bonnet heeft op- 
gemerkt, dat de groote en kleine Maluwe, de Klaver, de Atripkx^ den loop der 
zonne Volgen, zodat zij des morgens ten oosten, ’s middags ten zuiden, ’s avonds 
ten westen keeren. 
In een gedekte lucht, ffaao de bladen horizontaal, en de onderfte oppervlakte 
ziet naar den grond* 
