C 119 5 
banre kleurtjens toebrengt : de Heer von brockrm geeft daarom ook den raad 
de rabatten voor de Auricula’s tegen het noorden te leggen. 
Die plantjens welken men in potten begeert te houden moet men niet in on- 
verglaasde, maar ingoede verglaasde potten plaatfeD;en zulks is voor alle pot. 
bloemen goed , want het verglaasfel belet dat de üeen niet zo fterk van de 
zonneftraalen doordrongen wordt, en de aarde derhalven niet zo geweldig uit- 
droogt , waardoor de begieting ook niet zo dikwijls behoeft te gefchieden. 
Veele Auricula’s bloejen in den herfst ten tweeden niaale; het welk geere on- 
aangenaame rijkheid onder de herfstbloemen oplevert, offchoon fommige bloe-' 
mistende bloemknoppen alsdan uitknijpen, oordeelende dat deeze bloei de voor- 
jaarsbloemen nadeelig is; doch dat nadeel, zo bet al befta, is zo groot riet als het 
genoegen van in den herfst Auricula’s te hebben. 
Indien men er zaad van wil winnen, laat men in het najaar de fchoonfle bloemen 
daartoe aan den fteel, en onttrekke ze niet te üerk aan de zonne, want daardoor" 
zoude men gevaar loopen dat de in het zaad opgeflotene bloem ontaartte, en, zij- 
ne fchoone kleurtjens veel bleeker wierden: men moet ze derhalven nu niet tegen 
de zon befchutten dan wanneer dezelve werkelijk heet is. 
Omtrent de maand Augustus wordt het zaad rijp; zo dra men dan een zaad» 
Heng vindt, welks knoppen , (want er zitten gemeenlijk meer dan één aan ,) hunne 
groene kleur verliezen , bruin worden en in het midden in een kleine punt open- 
gaan, moet men, zodra ook Hechts maar één knop zig opent, de gantfche öeng: 
affnijden, op dat er in de opening geen regen noch dauw valle, waardoor het 
zaad nat en bedorven zou worden: men legt de afgefnedene Hengel op eene be- 
fchaduwde plaats in de open lucht, of in een luchtige kamer, als wanneer men 
welhaast ook de andere knoppen zal zien opengaan: men Iaat het zaad dus leggen, 
zonder- de buizen te fchudden, tot men het zaait, ’c geen nog in hetzelfde Jaarfzie 
hier voor bladz. 51.) of ten hoogden in het volgende jaar; (want langer blijft het 
niet goed,) moet gefchieden. 
Wegens de geneeskundige kracht van de Auricula’s vinden wij dit aangetekend t 
zij bezitten veel zout en olij, en alhoewel zij in de Apotbeeken niet gebruikelijk 
zijn, worden zij echter niet onbillijk onder de wondkruiden gerekend, naderaaal 
zij de wonden, zo wel inv/endigenals uitwendigengeneezen :zij hebben een taai, flijm- - 
achtig en zamenlijmend fapi dat met groot nut in de vervuilde zweeren gebruikt 
wordt; en het door de koude gerimpelde vel ook fchielijk geneest: in de zalven en 
pleisters is het goed tegen de breuken: het kruid in water gezoden, en er eenige^ 
dagen, na elkander, des morgens niichteren, 4 of '5 lood , warm van ingenomen , - 
verzacht de fchraale hoest, en geneest de verzweering der longe? ook wordt er^ 
een water uit geftookt waarvan de Spanjaarden zig tegen de hoest bedienen ; en < 
waarom zij de Auriciila’s in hunne taal ook Hoettkruid noemen; de jaagers op de- 
hooge bergen, gebruiken de wortels tegen de duizeling des hoofds, die hei dsasa" 
cm den naam van DuizeJingi-ktuid geeven. 
