In ’t midden van de bloem bevindt zig een zaadhuisjen dat aan het onderfte der» 
zelve, als een nagel is vastgehecht, en ’t welke naderhand verandert in een lang- 
werpige vrucht, die uit twee peulen beftaat, waarin veele langwerpige ronde 
zaadkorrels gevonden worden, die bijkans ais rolfteenen zijn, en aan de eene zijde 
eene uitfnijding hebben; de wortel is vezelachtig. 
Niet alle foorten van de maagdepalcn draagen bloemen. 
„ De bladen der Vinkoorden” leezen wij elders, ,, worden in de Apo- 
,, theeken gehouden voor droogend, en verwarmend , weshalven ze onder 
,, de wondkruiden gerekend worden: ze zijn uiterüjk dienflig, om fterke en bui- 
,, tengewoone bloedingen te ftelpen,als hevige neusbloedingen ,bloedfpuwingen, 
,, overtollige maandzuiveringen, ambeien, als mede voor de buiklcop, den wit- 
3, ten vloed, enz.;” de kracht der maagdepalui werkt dan fterkst als de gemel- 
de ziekten reeds aan het afgaan zijn: met wijn ingenoraen, geneest zij) de fenij- 
nige beeten en fteeken van flangen: uitwendig aangelegd geneest zij insgelijks 
vuile wonden en zweeren, ook maakt zij het llappe tandvleesch vast; in water 
cf vleeschnat gekookt, en dat vocht ingenomen zijnde, wordt de melk in de 
borften der vrouwen herfteld, ofTchoon men wille dat zij weinig tot voeding 
zoude bijdraagen — het fap van de Vinkoorde verzacht de oorpijn; men ge- 
bruikt het aftrekfel daarvan ook als thee, en voor gorgelwater. 
