PLAAT Lir. 
(vervolg en slot, van BLADZ. I2I. OVER HET BESCHERMEN 
DER BLOEMEN EN PLANTEN TEGEN HET BEVRIEZEN.) 
' VII. 
gaan in den winter uit , door dat de vorst , gelijk gezegd is , dezelven 
uit de aarde graaft — in het voorjaar vindt men ze dikwijls of geheel op de aarde 
liggen, of zo verre naar boven gedrongen , dat naauwlijks één wortel van dezelven 
nog inden grond houdt: behalven dat zulks dikwijls gebeurt, wanneer men de 
planten te laat verzet , is het ook niet zelden het geval als raen in te losfen, d.t 
is te versch omgefpitte aarde, gezaaid of geplant heeft, niet tegenftaande zulks 
tijdig genoeg gefchied zij: als het bed waarop men zaajeii en planten zal, ca het 
oaifpicten , niet voet voor voet getreeden , en derhalven los en hol gebleven is, 
zakt door de nattigheid van ’t winterfaifoen de aarde van tijd tot tijd neder, zo dat 
herbed in het volgende voorjaar, zekerlijk een hand breed laager zal weezen, dan 
men het na het omfpitten gelaten heeft: zodra de vorst nu met genoegzaame kracht 
de losfe aarde aanvalt, zet zij dezélve uit, en doet ze opzwellen; bij de eerstko. 
mende dooi zakt zij weder; en volgt dan andermaal vorst, (gelijk meesttijds het 
geval is,) zo wordt de aarde ook andermaal opgeworpen; door deeze beweeging 
LU worden ook de planten, welken in die losfe aarde gezet, of door de zaajing 
daarin opgekomen zijn , mede in beweegiiig gebragt, en eindelijk geheel ontwor- 
teld: om nu het jonge plantjen ook voor dit winter- ongemak , of deeze fchade van 
de vorst te bewaaren, moet men de aarde, niet alleen onrr.iddelijk na het om- 
fpiiten vasttreedeii, maar ook hetzelve na de eerfte vorst herhaalea , naamlijk op 
zulke eene of andere wijze als de gelegenheid van het bed, wegens de beplanting 
of bezaajing , toelaat. 
Als deeze waarneemingen op, en bedenkingen over, het bewaaren der planten ea 
bloemen tegen de nadeelen die de koude dezelven kan toebrengen , den tuin. en 
land lieden ten nutte mogen verftrekken, zullen wij onze moeite dubbeld beloond 
achten. 
