De Rana. C. Lib. IL 4f 
Gcorg. Agricola, In paludibus illis qus per bycincm non conglaciannir , omni tempore, prscfa 
puctamen u^re,ransrepcriuntur,Matthaolus:hoc non fieret, iiinlimum refoluerentur. Audio 
apud nos ranas hyeme aliquando in fontibus minus frigidis reperiri ; SC aliquando cu muftelaruni 
pifcium genere quod thryfcios noftri uocant , ore eis adhtcrentes tanquam alimentu ab ipfis exu= 
ganqextrahi. Et rurfus Agricola, Latent (inquit) hyeme in terra rans omnes, exceptis tempora» 
rijs iftis minimis(de quibus infra priuatim agemus.) Hyeme latet rana extra aquam in rimis eali» 
dis,dc aliquando in aquis fubterra , quK hyeme funt calida: : V ere proceditad aquas. Aliquando 
etiam autumno quum frigore infcftatur intrat in domos hominum. Si aliquando reptat in finu fu. 
per inguen uel uentrem hominis, Albertus, Pariunt ac educant in ficco. Humore ut non prorfus 
I» carere fuftinent,ica in ipfo intercunqnifi interdum refpiratio detur , Ariftot, Theophraftus com. 
memorat pifces,qui fic exfluminibus in terram tanqua rans exeant. Si rurfus inaquam redeant. 
ilf Omnisrana terreftrismuta eft, Io, Tzetses, 8, 167, atqui ranunculos uirides qui terreftre» 
funt, conflat non clfe mutos. Aquatics rana , quas gerynos Aratus uocat , omnes uocales funt* 
praeter SeriphiaSjIdcmTzetzes.atquiAratusnonipfas ranas aquancas , fed ipfarumfcetusgery. 
nos uocauit. Ranis fonus fui generis, ut didum eft.nifr' fi Si inijs ferenda dubitatio efl, (quafi non 
uera fit uox,ut in infecflis,)qui mox in ore concipitur , non in pedlore. Multum tamen in ijs refert 
Si locorum natura. ;Mutx in Macedonia traduntur , Plin, Ranae uocales olim in Cyrenenfi agro 
deerant, Ariflot.Etin Mirabilibus,Ranas in Cyrene aiunt plane mutas efie. Theophraftus tradit 
inueditias elTe in Cyrenaica uocales ranas, Plinius. Et alibi, Cyrenis mutae fuere ranj, illatis e con 
lo tinente uocalibus durat genus carum, Cyrenaes ranae propter aquae amaritudinem mutat funt, Si 
mocatus, Mutse funt etiam nunc in Seripho infula. Eaedem alio translatae canunt ; quod accidere 
Si inlacuTheflaliac Sicendo tradunt , Plinius. Theophraftus aquse frigiditatem caufatur, quod 
mutae fint S eriphiat ranae, Aelianus; alij fabulam quandam adferunt: Vide infra in h, inter proueri 
bia, Seriphiae ranae in Scyrum allatae uocem non sdebant , Suidas Si Varinus, Rana coaxant, 
Spartianus, Quoaxare ranae dicuntur cum uocem emittunt , Feftus, Rana gracidat uel coaxat, 
Alunnus.Vtrantg uocem per onomatopoeiara fidam efle conflat. Apud Ariitophanem in Ranis 
fubinde repetuntur imitationes illte ranarum uocis, j8ju(i«ais|, i®(f|, i(S(t|. Catterum coaxatio etiam 
Latine dicitia: opus axibus conflans, (x>eitSflmi^:)axes(lrtbcn/b»Cttcr) enim tranfuerfis tignis im= 
pofiti conngnationum fola(tiU)fulciunt,Bud jus in Pandedis.Et alibi,Coaxatio,qus Si coaifatio 
jto dicitur,tabulis,aires Si axes uocant, id genus conferta efl quibus cupae Si lacus ( viffctvni jl4n= 
bert v^tU^ClDconficiuntur, Tms «d vy Ta of pyis ijJoptwjo, 
heA©- S ife , Marcus Mufurus apud Theocritum, Plinius etiam ranas canere dixit. Rana 
cum laeditur exilem dat uocem,ficut mus in timore, Albertus, Ranis lingua fui generis efl, pars 
enim prima, qua cacteris abfoluta eft,tjs cohaeret,modo quo tota fere pifcium. Intima uerd abfoluta 
ad guttur applicatur, qua fuam uocem folent emittere.Et quidem genus illud ululatus, quam ololy 
ginem nominant,mares intra aquam reddunqut cieant ad coitu foeminas, Ariftot. Et alibfRed. 
duniranaefuam ololyginem illam,maxilla: inferioris labro demiflb pari libra, cum aqua modicere 
ceptainfauccsjfuperiorccp intenta. Flagrant tantilper oculi modo luqernac, cum finus buccarum 
maxillis diftentis interluceat. Coitum enim nodu magna ex parte agere uifuntur. Ex his locis 
4» Ariftotclis fua transferens Plmius,Ranis{inquit)primalinguacoh£Eret,(quomodo infantium lin- 
gua cum haeret, id uitium uulgd filum a Gallis uocatur ) intima abfoluta a gutture qua uocem mio= 
tunt.Mares tum uocantur ololygones , flato id tempore euenit, cientibus ad coitS foeminas. T um 
Cquidem inferiore labro demiuo,ad libramentum modicae aqux receptae in fauces , palpitante ibf 
lingua ululatus elicitur. Tunc extenti buccarum finus perlucent, oculi flagrant labore perpulfi. 
Super hoc loco Plinij Hermolaus fcribcns,pro ololygones (inquit) legi poteft ololyzontes. quan» 
doquidem uoces SC ululatus ipfi dicuntur olfalygones,ut ex Ariftotelcpatct, H^cille. Sedforfan 
ololygones rcdelegetur , nec temere aliquid mutandum ubi nulla ueterum codicum ledio fuffra. 
gatur.Quamuis enim ololygon proprie uocem ipfam per onomatopceianfignificet, accipi tamen 
poteft pro animali talem uocem a:dente. Apud Aranim quidam imvyvoc interpretantur auis foli. 
yo taris genus,quam Cicero acredulam,id cft lufciniam uocfrit. Syluaticus aucm localem, id cft alu- 
conem interpretatur, Varino oAsAwyor (lege oAtAi/),i;/)an(malculum eftin aquis nafcens,fimilei'nte. 
flino terrs.Et rurfus, dAsAuj,ij/,aaf tiSI oAsAt/faf/. tuam cmvZa (mf y/ ms eAm^iti (8i)fi 
foji:/foj,Theocriti Scholiafl:es)'7t7njs ijfl rii vvxfa. (Sed Ariftot.de fola rana hoc refert.) Et, dAsAt/yii|) 
auis fle dida a fono uocis,Idem, r«j>n;f©',»AeAi/y(i(/, Hefychius SC V arinus. De ololygone infedo 
fimililumbrico,interinfeda dicemus. Vide in Acredula aue. Rana lingua palato adhjcrequndd 
uox sdifur coax a gutture ad os refonans ; SC quia fpiritus lingua impediente non reda procedit, 
duas tanquam ueficas inflat utrinq? ad os ; tenet autem cum uoce emittit labrum inferius in fuper» 
ficie aqua:,6^ fiiperius extra aquam, mas utdelicet foeminam alliciens, Albertus. Rante mares olo 
lygmo (ololygine) fuo , tanquam amatorio & epithalamio carmine ad hoc compofito fceminas ad 
60 Venerem irritant, quas ubi iam allexere , nodem in commune expedant. coire quippe in aqms 
quidemnon polfunt, progredi uerd in continentem interdiu ob metii nolunt. Noduuero egreltt 
inmagna fecuritate complexibus indulgent libere, Plutarchus in libro Ytra animalium, SCc, Si 
