5*6 De Qi^drup. Ouiparis 
lamiK SCc Vetus leflio in quodam codice erat,dryop.hetes SC calamitestubi Hermolaus,Swfcen 
dum tone fit dryopctes fiue dryophytes,»: calamtetquoniam in 
•Scmur. ut hJcSud fit omn.no, qu-d fuperius diphthites mendofe legebautr Etal.b.,r*m- 
mam iftam dCuiridilsimam ranam mutam, dryopetem quoqj uocan credimus aPIimo , quia mter 
frutices a: arbores uerfatur. Siponrinus apud Plinium diphthitas corrupte legit, Ipfe dryopetes 
!c2eriiTfutiiti3it'F*x®' <0=w7nT»s, fic didaranula qtiodab arbore inaiborem quafi tiolando tranlire 
micatur ut dicam in c.auqfi quis malit, <«»!nT«s,qudd non nata e terra fed ex aere delapfa uideattir 
auiirn m arbore reperitur.fed magis proprie dicentur rang qua: portentofe aUquando cum 
cluuia cieferuntLirJicebit dicere, quodper arbores incedat, uel eafdcm fcadat, 
iicrd quomodo rede dicamus, &: ex Graecae linguae propnetate,nonuideo,Si fi Hermo* !• 
l^s ita dici pofli conieccrit, tanquam ab arboribus Sf fruticibus compofito nomme.fed qu?> 
uis plantse funt, c/^voipvny potius dixeris, (ut noijii-Ttf/,) qux tamen uox in arbo^ natum uel natam 
fignificabit. Ranam hanc calaraiten, in arundinetis ac herbis maxime umere Plimus fcribit, mu. 
tam ac fine uoce,uiridem:a qua diftinguit alteram paruam arbores fcandaitem,aexeauociteran 
tcm. Sequuntur Plinium Hermolaus &: Sipontinus, Egouero Georg. Agricola fentenuam (e. 
qtior in hac uerba fcribentisiRana uiridis illa parua,quam Graci calamiten uocanl^quod m anm 
dinctis agere confueuerit, arbores quoq; fcandit at$ in herbis uiuit : Graci etiatn lmcan^ 
quddfono fui generis pluuias futuras pranuncict. Nec enim,ut Plinius a nobis diffennatjeli mu» 
SC fine uocc. Vide plura in C, Mw7«,rana in hortis eft, Hcfychius SC V arinus;fic dicta lorte quod 
uoce fua pluuias prafagiat.rana quidem muta uatis nomen non conueniret, 
B. 
Minimum hoc rana genus SC uiridifsimtim eft,ut ex Plinio iam rcmli, Batrachites Iapis rana 
uiridifimilis colore atqj effigie, Pliniusiubi minimum hoc genus, anmaiores SC aquadeas uirides 
ranas accipiataliqtiiSjnihilintereft, Hac quide,quadenuncagimus,undiqi uiridis eft, praterpe. 
des SC digitos, quorum color ex luteo ruffbcp remifsis mixtus uidetur, unguiculi extremi globulis 
terminantur. Ego in hac rana difleifta fanguinem reperi pafsim,fed paucu : cor albicans, iecur ni. 
gricans cum felle dilutoiitem lienem oua aliquot in fine lunij. 
Ranulahac uiridis inter fi-iitices SC anmdinesmnde SC calamitj nomen, ut diximus,reperitur, 
apparet SC in hortis aliquando,fed magis locis fylueftribusjquin SC arbores fcandit, pracipue cory= J« 
los,ut Vincentius Bell, fcribit, Vnguibus reptant in dtifsimas qtiafque arbores, Syluius, Arbo. 
rum SC uitium folijs infident. Hyeme in terra conditiir.uerno tempore fepenumero uidetur ex 
terra emineremedia,mcdiaadhucinealatere,Geor.Agricola, ^ Vulgus eam uolate putat, quo. 
niam arbores SC frutices afeendat, ut inde forftn appelletur. ^ Eft rana partia atbot cm 
fcandes,6f ex ea tiocifcrans, Plinius, Grtcci uocant , quod fono fui generis pluuias fiitu. 
ttn as prammciet.nec enim , ut Plinius a nobis diflentiat , eft muta SC fine uoce, Georg, Agricola. 
Arbores afcendit,K futuras pluuias cantando pradicit,alijs temporibus filet, Albertus, Super co 
rylis frequenter reperitur, ubf afsfdtie carabdrion uoces emittit, Vincentius Belluac, Brexantea 
dicuntur a uoce.nam fub noiftem uox earum imica eft brex, Syluius, Rauco garrula queftu, Se. 
renus de partta rana, Nicander in Theriac.ranunculum uiridem furdum SC mutum cognominat, 4* 
<[[ Ranacalamites in arundinetis fhitetis^ roris iiniSuuiditat, Hermolaus; ex Nicandro,quifcri. 
bitlcoTr’ yji E.ocst sr&tr^vfcTKZ (Mgess 
E. 
Arbores afcendit,8f futuras pluuias uoce(cantando)pr3edicft, alias muta, Albertus utpitiribus 
retuli praecedenti capite. ^ Hanc ferunt in os canis iniedlam, mutum reddere: unde in Ecckfiafti. 
co dicatur, Xema SC dona cxcaecant oculos iudicum, SC quafi' mutus in ore canis auertit correcflio. 
nes eorum, Vincentius Belltiacen, addes hanc ranam ab hoc cffetftu muta dici, quod uocc canem 
pritieqnon quod ipfa nullam aedaufed authore nullo fe munit. Mihi quidem dubium no eft, quam 
aiithores ranam mutam inter uenena nominanint,a calamiteCquanqua SC ipfauenenata, ut ferunt) 
differre, Cietcrum in citato Ecclefiaftici loco,circa finem capitis uicefimi, iitilgata d anslatio abfque fo 
canis mentione habet, SJ quafi mutus ore auertit corrciSiones eortim.Grtece legimus, 
fcsTi/ijiisi mip£i/,S> is <^is ^ sii^x-n tMyias. Id eft. Xenia & munera excaccant oculos 
fapientum,6t ueluti frenum in ore atiertunt corretfhones. 
G, 
Eftrana parua arborem fcandens SC ex ea tiocifcrans. in huius os fi quis expuat,ipfamm dimit. 
fat,mfsim!iberaredicitur, Plinius. Iecur rame diopetis Sf calamitte in pellicula gruis alhoattim, 
Venerem cocitatjldem. f Ad oleum exranis,quodmedici aduerfus articulares dolores calidos 
laudant,iit copiofe fcripfimus ftipra in Rana fimpliciter, lac, Syluius ranas uirides fyltiaiicas prK. 
fert, f Ranas uirides (partias) croiffetz imlgd di(ftas,manibus uiuas hodie ex more tenent ad rc. 
frigerium febre actita aliqua ardcntcs,Syluius. Ad febres hedicas Gaynerius: Ranulas uirides 6» 
qua: in ficcis locis ftiper arboribus uiutint , quarum ticntres laflei (albi) funt, capitibus abfcifsis SC 
uifceribtis eietftis.in aqua tandiu coques ut caro earum ab ofsibus feparettir:deinde admixta farina 
hordei. 
