^o8 DeAuibus 
bibus, fl" Vetus adagium eft, Nihil cum fidibus graculo, nihil cum amaracino fui:quod deqs di>! 
citiir,qui fe ijs rebus,quas ignorant, petulantius audent immifcere,uel de rebus liiis nimium prafii 
munt.qualc eft illud, Sus Mineruamniel quod dicifolet, Afimis ad lyram, Perottus. f Graccua 
Ius inter Mufas,K<ito;ds ji Ttut jiso-mf tIndotSus inter do<ftifsimos,mfantifsimus inter eloquctifsimos, 
Retftc dicetur K in homines oftentatione falfe docftrinx fefe iacftitantes, & uiris eruditis impuden 
ter obftrepentes.eft enim graculus auis minime canora , fed tamen odiofe garrula atej obftrcpera. 
Huic confine eftilliidVergilq, Argutos inter flrepitanier olores,Erafmus. f Semper graculus 
afsidet graculo, As ksAsios ti&s (^f, alias OT7i)KSAsid(/ ({oia.Refertur a Diogeniano prouerbialis hic fe=: 
nariustnotatur^ ab Ariftotele in Rhetoricis, ubi inter alia com|3lui a huius fentetis prouerbia hoc 
quotj commemorat.item libro Moralium odauo, KcU «sAs/os ottj «sUsiii/, id eft, Et graculus(inquit) ,0 
ad graculum. Gracis eft trochaicus dimeter, haud dubium quin ex poeta quopiam decerptus, Ele= 
ganter ufurpaUit adagium Gregorius in quadam ad Eudoxium epiftola,KoA9jci(/ </i yrm mlsiii; 
^ «Ksss.id eft. Graculum autem afsidere graculo, audis SiC a prouerbio. Plutarchus in 
libro depolyphilia,di/K(e;K‘?i(iMsi<®(/!i^'H5toiiiAf,ideft,NonarmentariumCgregariumpotius)cft,nc= 
que graculeum.Qiiin huic aui nomen inditum a KSAi*»,quodeft conglutino,Erafraus. fed uetbutn 
iodA«®,qu6d glutino fignificat per A.duplex feribitur , nec ab eo quifquam «sAsidf/ diiSu tradidit, fed 
potius a uerbo HSAsa,ut ftipra oftendimus. Gregatim degunt SC mire fc inuicc amantrquarc in ufum 
uenithoc prouerbium deqs qui cum fui fimihbus c6uerfantur,Suidas SC Scholiaftes Honicri.Eu= 
ftathius couenire ait de amicitia hominum uiliuni,!r<i& SlrnASs laiAiits. Simile & Germani iifurpant, 
‘bo^cl x>*n eiitcn(cinerUy) fnbcren / flicgfen ^ertt jitfdmcn. f Graculo magis obftrcperus , in i, 
hominem importune loquacitatis prouerbialiter dici poteft,authore Erafmo. V ide fupra in a.item 
illud quod habet Plutarchus in libro aduerfus ufuram, A7o3H»'n<^©'ifflA9«;hoc eft , Ineptior ad per= 
ftiadendum quam graculus , uel ut Erafmus transfert. Homo cui minus fidei habeatur quam gra= 
culo, De tjs qui circa rem aliquam plane nihil operae dC curs ponunt , parozmia haec Tzetzae 
iocum habebiqp» j-<q>' toAsims UamAsott ; hoc eft. Quid enim graculi de regno curantj' 
(In lemmate fle habetur, OTriOTp HtAsioIs JBaeiAaees tBtftssxi (itAsns.hoc eft, Quantum graculi regnum cti 
rant)Io.Tzetzes.qui cum hanc fliam efle paroemiam dicat, no uulgarem netp ab alijs feriptoribus 
ufurpatam inflnuat. 
^ Alciati Emblema, cuius lemma Imparilitas, 
Vt ftiblime uolans tenuem fecat aethera falco, Vt pafeStur humi gracculus, anfer, anas: jo 
Sic fummum fcandit fuper aethera Pindarus ingens. Sic icit humi tatum ferpere Bacchylides. 
DE PYRRHOCORACEr 
B l, p t V M peculiaris eft pyrrhocorax,luteo roftro,niger,Plinius, Huic aui nomen a co» 
loribus inditum apparet,qudd roftrum ei pyrrhdn,id eft rufium uel luteum fit,rcliquum 
corpus inftar c6racis,id eft corui nigrum. Ab hoc primum gracculi genus quod Arifto 
telcs coraciam uocat,roftro puniceo ( etfl id in noftro pyrrhocorace luteu eft,ut Plinius 
quocf fcribit.fed fieri poteft ut per anni tempora aut aetatem quotj color mutetur) non differre ctii 
ditis quibufdam uideri, ftipra oftendi in Graeculis A. Petrus Bellonius, Gracculus (inquit) cuird= h 
ftrum &C pedes rubent, Ariftotelis coracias, Plinij pyrrhocorax , in altis Creta; montibus abundat, 
incola fcurapola nominat. Sed pyrrhocorax roftro luteo deferibitur, qualem nos htc damusigra» 
culus 
