De Onocrotalo. A. Lib. 111. 605* 
fafcus,pars fupma alba, maculis aliquot afpcrfa cmereis, partem etiam fub cauda albere puto. lon- 
giores alarum penna: nigricant.roftrum longiufculum modice infledHtur, Sed ciiiiide occultatio- 
ne eius nihilcognorim,cenanthen effe non affero. Speciem eius in praecedente pagina adiecimus, 
DE ONOCROTALO. 
tcon h^c onocrotuli eji^cupti 'm Heluetia 'm kcU prope Tugiuin,qum ipfi ktJpetmMt 
Omtcrotifh figure ex tahvik ^epten^ 
triorntli olai Magni. 
Omrotati caput J pi^re quodam olm nobis communiatim. 
^0 
A N C aucm a Latinis truonem appellari Verrius Flaccus fcripfiic: unde Caecilius Comi- 
cus(uc citat Feftus)irridens quendam ob nafi magnitudinem dixerit ; Proh dij immorta- 
les^unde hic prorepfit truoc'; Kaath Hebraicam upc«, pwy, interpretantur alij cuculum, 
alij onocrotaium,pe*ecanum,mergulum,upupam;ut diximus fupra mh^ftoria Mergi in 
