210 'DcAcjuatilibus. 
prodidiffet parentem, nulli parfuramiideo^ patris proditricem Si parricidam nanis temoni alii. 
gaiTc ut ita traheretur per mare. tum ipfam in auem efle conuerfam,ut tradit Parthenius Metamor 
phofeonfcriptonfinumuerd illum maris SaronicumeiTe dieSum (quafi Syronicum) inde quod 
Scylla per eum traeSa elTet.Porrd ab hac Scylla, Scyllxum etiamnum uocatur locus in Hermio. 
ne Peloponnefi.ubi mulier e mari.in quod fe prscipitem dederat, eiefta eft. Idem in Odyfles 
M Scyllam (inquit) Phorcynis flC Hecatae filiam eiTe fabulantur, quae fcylaces (id eft canes) late, 
ribus adiundlos habeat,in freto Siculo.Homerus quidem Crattein Scyllae matrem nominat,Ma. 
Gi iierd Hecaten.Stefichorus Lamia filiam facit.Sunt qui Tritonem eius patre efle dicant. Scyl 
fe Homerus fex capita tribuittalij tria tantu, ut Anaxilas Comicus ubi huiufmodi fabulofa mon. 
ftra pro improbis fcortis interpretatur,his uerbis ; &5 «'Sfiiraj/ «yita-Bo-ijv , a' w Awuit lo 
r^yf Notandum eft 
autem ad canina fpetSra inclinare fabulamtqua: Hecubam quocp in canem conuertit , SC Hecane 
caput affingit caninum. Callimachus etiam in Commentarqs, Dianam ait aliquando diucrtifle a. 
pud Ephefum Cayftri filiunu&l cum ab uxore eius eijceretur, primum eam in cane mutafle : tum 
rurfus miferatione du(ftam,in fpeciem humana refiituifle. illam uero prae pudore, uitam laqueo 
finiuilTetdeam uerd ornatum proprium ei circundedifle,&; appellafle Hecaten.Porrd quod Her 
cules Scyllam occideriqfid fabula ipfam rcuocaritin uitam, ut malum immortale foret, agnofeit 
etiam Lycophron.Qui allegorias quaerunt, Scyllam interpretantur contumaciam, («c 3 it<i'i.K</,) 8 d 
caninam audaciamtqtia; in Vlyflcm quidem arrogantia fuanihil potuit, fed focios eius aliquos If 
Ct.Huic allegoriae conuenitetiam Phorcyn pater,ut in Rhapfodia A.icriptumeft ; SC matrisHe. 
cates uel fimpliciter canina forma,uel fecundum alios facies canina,HKc omnia Eufiathius. Plu 
ralcgcsapudErafmuRot.inprouerbio,Inciditin Scyllam. ALycophrone fulomif : y/gK «i/aof» 
uocatur. Pedes eifuifle duodecim fabulanturacapita fcx,unum campae,(id eft eruc3e,)alteruni 
canis, tertium leoms,quartum gorgonis.quintu balxn^.fextum hominis,lfacius Tzetzes. Cen 
tauros itacf, Sf fcyllarum membra uidemus, Cerbereas^ canum facies, Sic, Omnigenum 
quoniam pafsim fimulachra feruntur,Lucretius libro 4, 
PHILOLOGIA DE LAMIA SEORSI M. 
Aant* proparoxy tonum ab Euftathio SC alqs pleriftp fcribitur,ut etimix & i ww*, inquit Eufta je 
thius.aliter Aai^rs Oppiano (non AxjtvHs ut quidam putauit) in retfto fingulari; undegenitiuus aa. 
pr«t,8iaccufatiuus A(Cf»i'iu,2Cre(ftus pluralis aitirm apud eundem leguntur. Aitii6u,Ti 
tdi y-hm iy 0 vf,Varinus. Lamiam grammatici T^d vy Aorpdt/.id eft a gula deducut. 
ufurpatur autem & Graecis SdLatinisTd uocabulS pro uoracitate. 
jcuvun AmfcianfjtirWiiTcxw/Si/vaarfJtbs^styjt/tSAaiOppianus. Euftathius lamfe nomen deriuari 
uoluit a uerbo hk^oi,!iM^x,!i!ixyyxt^ Bcllonius quid fibi uelit quod lamiam ipfa uoce ad hami, 
am accedere fcribit,non uideo.neqj enim cum amia pifce (quem hamiam cum afpiratione 116 re. 
tfte uidetur appellare) cjuicquam commune eft lami*, praeter literas quibus feribuntur , accenti. 
bus quidem uariant.iino: enim paroxytonum eft,affitu[ proparoxytonum. Ab eodem qua ratione 
lamia pifeis latus planus^, & tamen galeorum generis qui longi funt, efle dicatur,mirctur ali» 4® 
quis. ^De lamia, tum quadrupede,tum huius nominis fpeflrofiue daemonio, plurima diximus 
inQiiadrupedum hiftoria. Amia alicubi pro lamia deprauate legiturin Athenaeo, Maflarius. 
Nominatur SC Lamyros pifeis ab Ouidio,hoc uerfu, Fcecundumcp genus Maenae, Lamyroscp, 
Smarisep, fic enim lego. uulgaticodices corrupte habent,Mencrelamirosm.Vide in Lamyro, 
Epitheta. Xx^ci aa(.riu,Oppianus. AawyT«g«C7i (AuirxvTix)^<ritx 7 ec AKStrftfjIdem. 
Lamiae icorti inftgnis meminit Aelianus Variorum 11.15. 
Lamiam aliqui Scylla; matrem faciunt, quam quidam in fabulis dacmoniu quoddam efle fln» 
guntiComicus etia libidinem eius traducit,his uerbis : Axiiias 05. 
j[Ot KaAt/TSt, Euftathius, Sibyllam primam aiunt fuifle filiam 
Lamiae, hancuerdNeptuni,PlutarchusinIibroCurnoamplius 
carmine Pythia refpondeat. Lamia oppidu eft celebre Phthio 
tarum, Plinius 4.7. Scoppa grammaticus lamiam Italice in- 
terpretatur, la ianara, ftrea, magara. Vide in Strige in Hiftoria 
Allium noftra. fSo! LIS homo mammas habetin ped^ore,ucfcri 
bit ArifJotcIcs. Ephefjus mScholjjs narrat, Anftophanc Comi- 
cum rradidilTe lamii habere in ped^^ore mammas, eodem fdlicct 
loco, quo ipfas homo obtinet, id qd fabulofum uidet,Niphus« 
(Quoniam de dentibus lamieGilhj 6dRondelerq uerba retu 
limusfupra: Sd aliqui lapidis genus, quem cgoglofTbpetramPli 
nq eUc contjcio,alingu'^ figura fic didtum, dentem lamiae nomi- J/ ^4» 
nane, alqferpencis linguam, iconem eiusexCofmographia Criemis AndreacTheuet monachi 
GallijCpiam Gallice nuper edidit, hic appofui* 
Genus 
