4*^6 De Aquatilibus. 
cum siEnit.rarfs altt.non difficile coquitur.aluu non ciet : quia mediocriter Beta e(l carne, pfe 
ratur ut aurata, frigitur etiam, &: aceio,folijs lauri,myrti,citri, iuglandis afpergitur, diutius^ ferr 
uatur.Aeftaie elixus, ex aceto rofaceo fuauifsime editur. 
de eodem, beelonivs, 
Erythrinus GrteciJ a colore rufo, K a rubro Rubellio Larinis appellatiirjalij Rubeonemf;^. 
htllimcm potius) uocant:qui,qudd Phagro iim/lis efle (dempta magnitudine ) uideatur, ob id uul. 
eo Gallico Pageu nominari coepit, uel quod impuberes nobilium pueri principibus feruientea 
Paggi dicantur.Mafsilienfes enim Pagium intelligunt,ad diferime Pagri,quem etiam Pagre no 
minant ; Venea Arborem ; GraccUm uulgus, mutatis iiteris,Lethrinum : Romani Fragolinum t» 
^^^Proinde Erythrini rubedo languet , neq; ( quod ad eius formam attinet ) ut Mulus, teres eft, 
fed latus ut Aurata.Rubet equidem ut Mulusifed rubedo ambobus non conutnit. De qua Oui. 
dius ita cecinit, , , ■ 
Orphus,ca:ruleacp rubens Erythrinus in tmda. 
Pager Erythrino maior eft: extera fatis inter fe cdhucniunt. Erythrino frequentes quidem fnfunt 
fquamx.Sf firmiter interfe coiumftxrcapututrintp planu,ad Abramidem fluuiatilcm accedens; 
caudam habet bifurcam, latanitpinnas oblongas,incufpidcm abeuntes : quaru qus in tergore ma 
gis exporrctfta eft,ca continua efle c6fpicitur,in qua fpinutse feu aculei duodecim C ^ondtletij icon 
■Xsf.ofiendit,mjlrifx.l x.numerantur,)Oculoshabetlatos,quorumirispupillamambicns,argen> la 
tea appateupupilla autem illis nigerrima eft,narespatulte:dcntcs exerti ac prominentes, fuperne 
odo atep infra totidem, quorum molares multum obtuft fuht.Ridum oris non ualde grandem o« 
ftcndit,in quo linguam aibam facile cofpicies.branchias utrinq; quatuor:cor,eruo paulo maius; 
Hepar ladeum,in mediocres lobos partitum,quoru pars finiftra longior exit, cui ftomachus ob- 
longus fubfidet, Cicadas,Locuftas,Caridcs,Pifciculos SC Cancros uenatur Splenem non 
habet alijs pifcibfts proportione refpondcntem: paulo enim maior eflefolet. Ouis plenus circa 
Aprilem eue competitur. 
COROLtARIVM. 
ERYTSRiNVS pifeis a rubore didlis Grxcis,uarqs tnodiS feribitur. Oppianus ST Eu« 
ftathius habent t/Str®' properifpomendh, rho in penultima ablato , euphonix caufa ; Sd C uidij 3 ® 
Halieuticon in Gryphi) xditione,qux Aldinam imitata eft.Maflarius etiam apud Pliniu fimili- 
ter legit. Artemidorus rho non omifit : Ut nctf Athenxus, qui etiam penultimam circumflexit, 
(quaiiqua alibi in eius codice,uitiato opinor,antepenultima acuitur,) Oppianus quidem & Oui 
diusin carmine producunt. E^vStvoi genus pifcis,Heiychius Varinus, ultima acuta, no pro* 
bo. In Ariftotelis libris eUulgatis alicubi etiam ifyfaos reperitur, per ».in quod facile tranfttur 
ex «.Noserythrinufemperdicemuspenultimalonga.&rGrxce circumflexa, Sdc. V«<^,(Va. 
rinus primam circumflcdit,melius puto m«»s,) tjvSfirS-jHefyChius. f Eft erythinus qui rubei, 
lio, &C rubellus, 8d rubrus (.ruier potius in reSo: G»si<t ex Jrijiotele dieuhi ruhnm tranfiulit ) Latine diei, 
tur, MaflTarius. Apicius rubellioncmuocat, quo nomine Plinius etiam femelufus eft. Ru. 
beliio. a colore rufo,nifallor:quanqua Oppianus libro i.{ea>Seit’ tfuSmi, id eft flauicp erythini,di. 40 
xiqVuottonus. Rondcletius in Alphefte laeficf; & ifaflget/ colorum nomina inuicem aliquando 
tranfponidifertc docuit. Rubeonem etiam Uocat hunc Theodorus exPlinio, Idem Viiotto- 
nustcum rubellionem dicere debuiflet. Paiiluslouiusrubcculampro erythrino dixit, quo uo 
cabulo erithacum auem ex Ariftotele Ga2a interpretatur, f Rubellus pifeis uulgo rubella,Nia 
phus Italus. Venettjs arboro uel lalboro uocatur,in Sicilia Sarofano. ArboremMichael Sa 
uonarolaLatinenominauit;PlatinaRouillionc,fedhoc dubium eft: uide infrain F. Phagros 
(immo Erythrimt) Romani,&: magna pars Tyrrheni litoris accolarum FragoIinos,V encti AlbtM 
restipft ucrd Ligures antiquo nomine Pagros appellant; quos, quum fefqtiipalmi magnitudine 
exceflennr^m Dentices fine Synodont^s eiTadere,comums pifeatornm conicndis exifliinaUtt.Ii 
piices a coloreipfb (apparent enim rubro uino madefadi ) Erythrinis Sc lecinoribus piicibus afi ys 
ftmilantur a Spcufippo,Iouius. f Erythrini ex miluorum genere ^{«tfiticr/plo^ctt, rubris 
pinnis, Ebenis & Peucerus.Sed miltiis pifeibus Sd erythrinis comune nihil eft, nifi color foriai- 
fis. ad fada a colore nomina, qux ne cui imponerent circa hos pifces Rondcletius quoqj monuit. 
C^uamebrem Angli etiam errant, qui erythrinum interpretantur a recbet.fimilem caponi pf* 
fci.fed undiquaqj rubentem. Cuculum.Lucernam, SC alios rubros pifccs.Galli ad maximePa 
rifienfes uocan t Rouget : nofiri tierd Monfpelienfes mullum fic nominant. Canendum aure ne 
quis Gallica cum Grxeis temere confundcns.illos erythrinos eiTe putet.Rondelctius. 
bert (Adamus Lonicerus feribit (?vo6tb<trt,xnobarbum fonat) in Regimine Salernitano GaN 
biOjR ogetus.pifcis eft marinus , notus, durx carnis, fld falubris : cognatus nimirum Lucernx dc ^ 
Cuculis.FlandriTfoobnert proferunt, dd iiulgd rubellionem interpretantur. Quoniam igitur (4 
Germanicum Erythrini uocabulum nondum inueni,(ut neqi Anglicum,) periphrafi interim ap 
pellabo, ©K £Iem« tot fptctbtrtdjifmcn, hoc eft Cyprini lati matinu genus rubicundummt- 
