DePolypis. Lib.IllL ggT 
' Polypus antequam coquatur , plagis aliquot prjcmollin' indiget. ^ Vide infri in prouerbioi 
Bis feptem plagis polypus contufus, iTrGTteTnt/KvTmsnTunfdnQ' if/ ^xrvcmajy {melius TrKTcwi 
Bj£rj£/,apudPo]liicem)fc^3<j?5Antiphanes apud Athenaeum. 
Ht/<J7^c^c/lMv’acr’,fc(^9>«A«isi^«^j<<b'ftj,Arch€ftratUS. 
fenfum non latis aiTequor. apparet autem pro Trttxnxi^sperfyncopen ab eopoiitum. Si 
familia fatofuo decrefeat dC intereat, nihil bulbi & polypi ad propagandam fobolem, ingefti 
iiTuant. ^ ^ ^ ^ , , , , 
vwtUJJ Ji Trivrov Kvowiou^ <A.\vou.^ ««Atbes 'ijuttusth^ wn/Av^T-SfjKAss 
^}AKTvI^cwkyxous^’7jii)yHh«rt^)6^H^', Pi(A7rf^H<n?^7rK<A@'s^voowiuc"nyKV7©'j'^en^rchlis. 
» TrhKTXic^^y^i interpretorrecia^quorum fila nimirum nentur a puellis ad rotam aut colum. M«a 
Hegemon. H TrPvAvTiflvf, Hy«s 
5J5«7^£?7ra,AriftophanesinTfaefmophoriazufis. 
Anthologq Graeci i. 40. extat epigramma AntiphiliByzantij in polypum a pifcatore in ma 
riarreptum,8Cne manus ei cirrisimplicaretproiedum in proximilitoris fruticetum : ubi forte 
inicporem inciderit , eum^fuis brachijs implicatum retinuerit : Etrurfus aliudlfidori Aegeo- 
fK, qui polypum a pifcatore mari redditum canit, quod leporem ueluti profe redimendo retia 
niiiiTct. Antipatri TheiTaliepigramma , Anthologij 1. 40. legitur in aquilam , qua polypum 
fuper petra extendentem brachia rapuit,8^ cirris eius implicata in mare dclapfa perrjt. De E* 
nalo quodam fcripfi fuprapagina596.quicummmare delTlqflet, a delphinis in Leshum incoa 
lo lumis deportatus fit. fed plura addit Plutarchus circa finem Sympolrj feptem fapientium : quas 
Grsccehucadfcribam: Kv^*^eT©^ sAj^etVet/ rii vna-oy Kt^eyiSLihj utu ew&^u7r(gi/ iTrxvTHTcu Ac/lic* 
7{ey,iiovoif (^) SreAa-^w iTnSvu 7n>Av7n</lixs Trf&s^ h^oy tSi ytiyiffov a/ 8 o{/ v^y,(louTQ'j 
hxC&|JVilhv«^sy,H^Mx^&vcu,^(^^y€i*}^£(^9v(JZlf. f Troszenij lege uetabantpiTcari aut attin* 
gerepolypum, tum facrum, {alij fcnptoresnon polypum, fed pompilum facrumpijcemfaciu}ip)tumnzua 
tamjEuftathius: dC Athenaeus ex Clearcbo, oC-n kfoy t^Uvf/Z^oy mhi/Trsvy ,ov-n r>y K^?rKAxrLiJ 
m^VTTOvyvoimtoy «j/9«g<fl'6i{/.«^’«7re5rof/T»Tfcf/7t3»0a-i^5KAfi:«y»«S}(tAav«ff<*«a7^4<&wc. Polyporu hecas 
tombejFoAt/TTcti^wi/ feKaTB^i^Wjapud Arihophanc in Acharnenfibus nominafjad fplendore conuiuij j 
aut infignem edacitatem indicandum , ut meminit Erarmiis Rof.inprouerbio, E clibano boa 
ues. Anaxandrides etiam apud Athenseum in Cotyis Thracum regis conuiuij deferiptione 
'5® ■5roAt/9rtV'«i/t«fl5Tr;z6’ia;nominat. 
Polypo confertur adulator, ut mox in prouerbijs explicabitur. Carneades polypis Aczde^ similUi 
jnicos afsimilabat: Vt enim illi cirros fuos adaud^os tandem deiiorare : ita dC hifuas ipforum de^ 
mum opiniones refutare folent, Incertus. Stobaus in Sermone Adiierfusliteras, Carneadem 
hoc de dialedicis dixifle refert. A principali animx facultate , feptem ueluti partes enafeun- 
tur,in^ corpus extenduntur, ficuri brachia apolypo, Plutarchusde placitis philefophorum 
4.4. St: II. 
Maurus epifeopus in libello, quem Conuiuium patris Dei infcripfit,Pharaoni polypum ap^* 
ponit, propter inconftantiam nimirum. 
Polypi prouerbio dicebantur olim (inquit Erafmus Rot.) uel ftiipidi , fiolidlque : uel rapa= vrouerhid* 
4® paces, dC uncis unguibus homines. Siquidem ob eam caufam polypo ftultitiam tribuunt , quod VolypL^ 
ad manum captantis ultro mouctur: nec aliter capitur , nifi quod non cedat. Adferibitur autem 
rapacitas, tenacitascp: quod quicquid brachiorum flagellis nadus fuerit , fudu trahat ac retine* 
at. Plautusin Aulularia: Ego iftosnoui polypos, qui ubi aliquid tetigerunt, tenent. Nihil au* 
tem uetabit, quo minus polypos appellemus eos, qui (emet in omnem habitum uertunt, omni* 
bus afTentantes: quos eleganter notat Phocylides, x^$p5 x^xc/li» vooy,«?iK’ kyo^d^dtyx m« 
mTjoflifvwj tstoAvjj-ss nfiTK ){S^xyay.^Cov, Pedore ne iie aliud caeles , aliudcp loquare: Pro^ 
loco uaricre, petris uti polypus haerens. Haec iile. Nos plura etiam de ijs qu<e per polypum 
fymbolice fignificari pofsint, protulimus fuperius inter icones ex Pierij Valeriani dC Ori Hie* 
roglyphicis. ^ Idem Erafmus, pofi explicata prouerbia, Seruirefeenae, Vii foro: Extat (iniPobpiirtffli^^^f 
5 "® quit) apud Gr^cos adagium in hunc ordinem referendum , Polypi mentem obtine, quo iube=» oktw. 
miir pro tempore alios atque alios mores, alium atque alium uultiim fumere. Adagium natum 
efl: a pifeis huius ingenio, de quo meminit Plinius: item Luciamis alicubi , feribuntque co* 
lorem mutare, maxime in metu, ^c. Prouerbium fumptiim eft ex Theogmdc,cuius hoc difti- 
chon eft depoIypo:citaturcp a PJutarcho in libello 'ariiAv(5;tAi(s?. Vovhvmt/l^' my 'iso?\v7rAa 
usv , 05 ■wcTi ^TfcTpjK T« \q>c^vH^ Id eft, Mentem habeas uafri polypi , qui 
protinus illa, Se quibus admoritj faxa cclorc refert. T alc &: ille uerfus proucrbialis celebra* 
tiir : AMoTt (t}^oioy T%Afc3«{/,j(^ Wtc&oK. Eodem pertinet bC illud, »(5« l^ex e* 
tiam ipfa regio. Nihil autem uctat in notandis iiitijs iifum adagq latius trahere, nempe in homi- 
nes uerfatili quodam ingenio natos:quitalem ubique perfonam induunt, quales funt ij, cum qui 
(^ohus contigit agere.Qiiod genus eleganter defcripfit Plautus in Bacchidibus: Nullus (inquiens) 
frugi eftepotcft homo, nifi qui bene Urnale facere tenet, Improbus cu improbis fit, harpaget,furi 
bus furet ^dqueat. Verfipeile ftugicouenuefle homine, Pedu§cuifapir3bonus fit bonis, malus 
4 
