a&t 
m 
T s “ DISSERTATIO BOTANICA 
DE 
E RICA. 
§. i. 
I nter ampliffima Plantarum Genera prolixum ERICIE 
Genus jure numeratur, centum fere difiinfiis fpecie- 
bus, facili negotio minime dignofcendis, conflans. 
Biberiis & Andromedis , nec non quibusdam Azaleis adeo 
affines funt ERICIE, ut faepe vix nifi flaminum numero 
quatuor haec genera diflinguantur. Non itaque mirum , 
Blseriam puftlUm^ quae flaminibus quatuor, o£lo & no» 
vem variare folet , ad ERIGAS fuilfe relatam; atque E- 
RICAS dahaciam , Iryantham & glutinofam Andromedis 
fuiffe adfcriptas. 
Primae, quae innotuerunt fpecies, Europaeae fuerunt; 
deinde una vel altera ex Africa citeriori allata fuit ; plu- 
rimas vero ex Africae promontorio auflrali, non multis 
abhinc annis, Varii transmiferunt Botanici. 
Europaearum ERICARUM fpecies, quae Antiquis 
Botanicis notae fuerunt , quarumque feculo decimo fexto 
vel decimo feptimo, in fcriptis Eorum, mentio injiciur, 
fequentes inprimis funt, fcilicet ciliaris , mediterranea , 
multiflora 9 herbacea , puvpurafcens , arborea y tetralix , vulga- 
ris y fcoparta , cinerea , virefcens. 
Ex Auflrali Africa, plurimas licet alente fpecies, 
nulla innotuit ante adventum in Promontorium bonae fpei 
HERMANNf & OLDENLANDI , verfus -finem exe- 
untis faeculi. Viginti fex fpecies enumerantur quidem* 
in Catalogo HERMANNI , fed ex diagnoflicis notis o- 
mnium breviffimis, quaenam hae fuerint, dici non femper 
A certo 
