nE Voluuten. 169 
wilde Mufiekhoorens. De Ligbaamsgeftalte vi. 
is, in ’t algemeen, langwerpiger dan in dezel- 
■ven ; zodanig dat een Vespertilje ongevaar Hoofd- 
tweemaal, en een Mufiekhooren maar ander- stuk. 
halfmaal , de langte van de dikte heeft. 
Bonanki vergelykt de Punten, diedeeze 
Hooren op de Gieren aan den Top heeft, by 
Raavenbekken, en ’t is zeker, dat zy ’er in 
eenigen naar gelyken , doch in anderen zyn zy 
niet krom noch Tpits* Die maakt een aanmer- 
kelyke verfcheidenheid in deeze Hoorens , 
waar van men de voorbeelden ziet in de Af- 
beeldingen F, G, I, M, S, V, by Güal. 
THiEui , die altemaal tot deeze Soort, en 
niet tot de volgende behooren , alwaar zy ver- 
keerdelyk door Linnaïus aangehaald zyn. 
Romphius geeft 'er een bleek wi tte , fom- 
tyks lichtroode Kleur aan , met zwarte Plek- 
ken en Wateren getekend. Ik hebze wit met 
eene geele , Vleefchkleurig met eene rosfe , 
Olyf kleurig met eene donkerbruine Tekening; 
om van andere verfcheidenheden niet op te 
haaien. Zy zyn, getuigt hy, in Oostindieop 
alle Stranden gemeen , en worden zeer opge- 
zogt tot Spyze van de Amboineezen , die 
fmaak hebben in het Kraakbeen agtige Vleefch. 
De Boetonders leggenze de Kinderen in ’c 
flaapen onder ’t Hoofd, op dat zy voor nagt- 
fchrikken en droomen bevryd mogen zyn, en 
heeteuze, derhalve, in hunne Taal, Droom- 
L J }lQQ. 
1. DEM.. XVI. 5tuK. 
