2Ï2 VAN 
VI. Gellalte , de Harp of Davids Harp , en fommi-* 
^ Edele en Maagde - Harpen. Zy 
HoorÉ- plagtsti voor Rariteiten gehouden te worden , 
sïuK. cn toen gaven de Liefhebbers 'er ook wel den 
naani van Amouretjes aan. De Malcijers noem» 
denze Bia Sarasfa , naar de mooije gebloemde 
Kleedjes van deezen naam , zegt R umphius. 
’t Zyn, inderdaad , zeer fraai je Hoorens, maar 
door de gemeenheid worden zy thans weinig 
geteld; hoewel men ze doch niet nalaat, in 
haare Verfcheidenheden , een plaats te vergun- 
nen in de Kabinetten. 
Men vindt Harpen die een halven Vuist 
groot , en die kleinder zyn , tot zeer klein toe. 
De Kleur van fommigen is bleekrood, van ee- 
nigen bruinrood of graauw , en de zodanigen , 
die dan met roode Vlakken fchoon verfierd ' 
zyn, nozmt men Chryfanthen. Doorgaans zyn 
de Ribben Vlcefchkleurig en dc (usfehonruim- 
ten wat bruioder, niet witte ofbleeke Slinge- 
ringen. Die fchoon rood zyn, en kleinder, 
als met Blommetjes getekend , de Ribben met 
zwarte dwarsftreepjes en een Ibort van Tandjes 
aan de l.ip, noemt men Edele Harpen , zegt 
' R u M P H I u s , die ook van een kleine langwer- 
pige Soort fpreekt, welke gi-aauw is met witte ’ 
Ribben, ea dit zyn de Maagde ■■ Harpen. Van 
binnen, aan de Spil, hebben deeze laatften dat 
zwartagtig bruine niet , ’t welk zo uiefteekt in 
de anderen. 
Het Dier* Gedagte Autheur zegt, dat het Dier der Har- 
pen 
