DE K I N K H O O R E N Si ar? 
3} gemeen is op onze Stranden , zegt hy , Vl. 
3j hebben de langtc van twaalf of dertien Ly 
3> nen, [dat iets meer is dan een Duim,] en Hooi-n- 
33 de dikte van zeven of agt Lynen , daar zy 
33 dikst zyn. Zy zyn even als de Slakhoo- 
33 rens der Tuinen gedraaid , doch wat lang- 
33 werpiger van Schaal. - De grootte komt 
5, overeen met het gene Pt.iniüs getuigt 
” /ÏMCctKM?» , dat hy een kleinere 
,, LoncJia, noemt ; aanmerkende , dat zy aan 
5 , den rand der Opening gekarteld "zyn , ’t 
„ weik ook in de onzen plaats heeft. Haare 
)) uitwendige Oppervlakte is doorgaans uic- 
35 gegroefd; dan ceoigeo hebben, behalve de 
” overlangfe , nog Voortjes overdwars. De 
5 , Kleur is zeer vcrfchillende. Men vindt 'er 
,, die wit en die bruin zyn: in anderen zyn 
„ Streepen van Goudkleur, die langs dc Gie- 
5 , ren loopen op bruine of witte Gronden.” 
Pliniüs hadt reeds opgemerkt, dat ’er, be- • 
halve de Purperhoorens, die van de Purper- 
verw haaren naam hadden , ook Kinkhooreris 
waren , die zulk eene Kleur uitleverden. Van 
dc manier fpreckende, op welke men die Verw 
bekwam , verhaalt hy , dat men de Hooren kneus- 
de , en dan , cenige brokjes van de Schaal weg- 
neemende, een Ader in ’t gezigt kreeg, dje 
een gcclagtig Vogt, als Etter , bevatte, Dit 
was het Vogt dat tot Purperverwen diende- 
doch men nam gewoonlyk de moeite niet om 
I, I3EEL. XVI. Stuk; 
