DE VlEUGELHOORENS. 247 
der Vleugclhoorens een lang Beentje draagt , 
Van Kleur en zelfttandigheid naar de Onyx ma- 
nna, die men dik wils Blatta Byzantina noemt, 
en welke in de Indiën tot Reukwerken gebezigd 
wordt , gelykende ; aan de buitenzyde met 
fcherpe Tandjes als een Zaag. Dit Beentje is 
van onderen fpits, en van boven zit het vast 
aan een hard Vleefch, en gelykt dus naar een 
Handje, waar mede hec Dier niet alleen zynen 
Gang vervordert , van plaats tot plaats zig 
voorcpalmende , maar ook hetzelve als een 
Zwaard gebruikt, om daar mede te Icherraen, 
en al het gene hem tegen is weg te ftooten. 
Men kan begrypen , dat deeze werking van 
groot geweld moet zyn in de Bootshaaken , 
die ongemeen groot vallen. Hy rekentze voor 
de grootften onder de Vleugclhoorens; zynde 
een Hand of een Span lang, wanneer men de 
Takken mede rekent. Ik heb ’er één, die ik 
op ver naa niet kan befpannen; als hebbende 
dezelve, van het end der kromme Staart tot 
aan het end der bovenfte Punt, de langte van 
een Rynlandfchen Voet. Het Lighaam is vyf 
Duimen lang en heeft dus een aanzienlyke 
Mond-Opening , zeer fchoon Vlcefchkleurig 
rood. Niettegcnftaande zulks fchiet dezelve, 
wat het Lighaam aangaat , nog te kort , wan- 
neer men haar by fommige andere Vleugel- , 
Vlerk- of Liphoorens vergelykt. De Takken 
zyn hol, tot inneeming van de byhangzels, 
Q 4 die 
VI. 
Afdeel. 
LIII. 
Hoofd- 
stuk. 
1, DEEL. XVI. STUK. 
