I 
VT. 
Afdeel. 
LUI. 
Höofd- 
dtok. 
WyOa- 
f El. S8, 
Stomp. 
2.^8 B E S e H R Y V I N « y A N 
die ’er aan de Lap zyn van het Dier, welke 
men in de Mond ziet ; zynde week , dun , uit 
den groenen en witten gefchakeerd. Op Ban- 
da , en in de Zuidoofter-Eilanden , zegt hy , 
wordt het Dier tot de Kost gezogt : men braadt 
hetzelve in de omgekeerde Hoorn op Kolen , 
en de Schaal wordt vervolgens, om het daar 
uit te krygen, in ftukken geflagen. 
Behalve de lang Getakte , die men Manne- 
tjes noemt, zyn ’er ook weinig Getakte of 
IFyfjes Bootshaaken , zogenaamd. Het zal 
daar mede, gelyk wy hier voor * ten opzigt 
van de Poifelcinhoorcns gezien hebben, gele- 
gen zyn : dac men zulks , naamelyk, Begts 
voor een benaaraing en niet voor een wee- 
zentlyk verfchil van Se.te moet aanzien. Het 
Wyfje is dunner van Schaal, en inzonderheid 
van Lip , hebbende maar cenige korte Pun- 
ten ; doch , wat het Lighaam belangt , komt 
hetzelve met de Mannetjes overeen. 
Men heeft ook zogenaamde Stompen, die in 
t geheel zonder Takken en byna zonder Lip 
zyn ; hebbende maar een dunnen , Zaagswyzen 
en als afgebrokenen' Rand aan den Mond. Der- 
zelver Lighaam loopt fpitfer toe, en ’t Hoofd 
is vry breed. Zy zyn anders, op de zelfde 
manier , met bruine Vlakjes en Stippen ver- 
fierd , als de gewoone Getakte Bootshaaken , 
in welken , wanneer zy oud worden , de hol- 
ligheid der Takken byna verdvvynt , zo die 
zelfde Autheur aantekent. De fraaiften van 
dce- 
