OE VeEüGELHOORENS. aÖ3 
CXXIII , met het Dier daar in, uit myne Ver- VI. 
zameling is gegeven. Dezelve heeft eeric'fchoo- 
ne Appelbloefera- Kleur, doch de Punten zyn HoopdI 
meest wit, en de grootfte, gelyk hierduidelyk 
j nog onvolgroeid. Ook heeft dezelve 
de Lip zeer dun. Men zou ze een onvolmaak- 
te Laphooren kunnen noemen. Zy gelykt veel 
naar de Murex Marmoreus van Rondeletius, 
'veiko voor de Purperhooren der Ouden gehou- 
den worde. Het Dier , dat dan de Purperjlak 
ZOU zyn , komt grootelyks overeen met dè be- 
fchryving, welke ons Rümphius geeft van 
de Slakken, die in de Vleugelhooreiis zig ont- 
houden , en in ’t byzonder met het Dier der 
zogenaamde Krabben *. Want, feboon dee- zie 
ze Slak zig niet in Lappen verdeelt, om dc 
iigheden der Takken te vullen , fteekt zy doch 
een lang Vingertje uit, dat van boven gekloofd 
is, om tot Mond te verftrekken , cn daar agter 
Haan twee Hoorentjes mee ronde harde Oogen 
aan ’t end, hebbende ieder, bovendien, een 
foort van Klaauwtje. Van agteren is een der- 
gelyk deel , als in de Wulken. 
Wel allerduidelykst vertoont zig, in deeze Deszeir, 
Afbeelding , het Zwaardje, daar de Vleugel- 
hoorens mede fchermen, van het welke reeds 
verfcheide maaien gefproken is. Wy hebben 
gezien, dat fommige Hoorens zulk een Dek- 
zeltjc of Luikje in ’t geheel niet ; dat anderen 
hetzelve zeer kkin en rond; anderen, wederom, 
^ 4 groo- 
I. DEEt. xvj. Stuk. 
