464 B F. S C H R Y V I N G VAN 
VF „ ’t Huisje wat afbreckt, zo blyft de Break 
^lVIL ' 5> na verfcheicle aanvoegingen nog zigtbaar. 
Hoofd- „ De Slakken laaten , aan de ééne zyde van 
STUK. haar Lyf , als zy tót aan de Oppervlakte 
Waters opwaards kruipen, om Lugt tc 
ËUkhmen.,^ fcbeppen,_eene ronde Opening, waar door 
,, men ver in ’t Huisje inwaards kan zien. 
„ Dit openen gefcbiedt dikv/il# met een hel- 
der Gefnap , gelyk wanneer men de Lippen 
,, met geweld van elkander doet. Zo dra zy 
het W ater aan dit Gat befpeuren , worde 
hetzelve toe , en bygevolg de Lugt inge- 
„ flooteri , door middel van welke Lugt zy 
„ vervolgens weder opwaards ftygen, om hec 
„ gene' op fle Oppervlakte des Waters dry ft, 
en haar tet Vocdzel dient , in te neemen. 
3, Haare Hoorntjes op den Kop zyn plat cn 
„ maaken een fpitfen Driehoek : het I.yf is' 
„ graauw met kleine zwarte Vlakken. In Au- 
„ gustus zyn zy my altemaal , jong en oud ; 
jf, afgeftorven : waar tegen ik geen hulpmiddel' 
3, heb kunnen uitvinden.” 
Onder de grootften van onze Waterflakhoo- 
rens kan deeze geteld worden , zegt Linnajus^ 
Zy heeft geèn dé minde Tekening; maar is 
zeer veranderlyk in Kleur. Lenigen hebben 
de Schaal geheel zwart, anderen Afchgraauw, 
anderen witagtig, anderen graau wagtig^. dodr 
in allen zyn de Gieren mee kleine dwa^reep- 
jes voorzien , naauwlyks zigtbaar voor' het 
blooté Oog; met eene witagtige Vlak hier en 
daar 
