DE T A N D It ö O 1 E N 557 
fLANCus niet. Het kleinfte Hoorentje , 
zelven, was nog een Kwartier Duims lang, ^Xi. 
en met het bloote Oog zeer wel te onder- Ilooi o. 
fcheiden , en de grootften in de Adriatifche STuii* 
Zee, inzonderheid aan de Oevers van iftrie, 
gevonden , hadden de langte van drie Kwar- 
tier Duims , en waren aan ’t dikfte End on- 
gevaar zo dik als een vierdö van de langte. 
„ Verfteend , zegt hy , of in de Natuurlyke 
,, ftaac bewaard , komt dit Hoorentje byna 
,, op alle Bergen voor, en wordt van fommi- 
ge zeer gemeene Artfen, by ons, als een 
„ uitmuntend Middel tot wegneeming en voor* 
3, behóeding van de Keelziekte aartgepteezen; 
,, mids men het , als een Bewaarmiddel , aan 
„ den Hals hangende draage. Van de Au* 
„ theuren wordt hetzelve, gemeenlyk, X)e«Ja- 
„ lü of Antalis geheten. Altemaal zynze 
glad, eb niet overlangs uitgegroefd, gelyk 
i, de meeften, die onder de Delfftoffcn voor* 
•’ komen. Hoedanig de ftruduur zy van het 
„ Diertje, dat binnen de Schaal zig onthoudt; 
„ of het Hoorntjes en een Dekzeltjc heeft, 
3> ineefte Hoorens onder de Con- 
„ chyliën ; kan ik niet zeggen : want leven* 
„ dig heb ik het nooit gezien.” 
Voorts verhaalt die Autheur , dat in de Ber* 
gen by Rimini dikwils Bemalia voorkomen , 
die de grootften zyn onder alle Conchyliën , 
welken men aldaar aantreft. Een derzelven 
' bezat hy , van vier Parysfche Duimen lang, 
met 
f ; DEEL. XVI. StOK. 
