DE Zee-Hoütwormen. öoi 
grootte ware geweest , tusfehen die Diertjes 
on de gezegde Wormen , of dat ’er eenige^^^jfj* 
fchyn ware, dac dezclven weder in zodanige H oofd- 
Diertjes konden veranderen. Maar , dit zo stuk.# 
niet zynde, verviel deeze bedenking t’eene- 
maal. 
Wylen de He er Belkm eer, diestyds Dok- 
tor in de Geneesknnde te Enkhuizen, en dus 
op eene plaats , alwaar hy de fchoonfte gele- 
genheid hadt , om dit haatelyk Gedierte te on- 
derzoeken, gaf daar over ook een uitgebreido 
Verhandeling uit. Hy vondt in het Slym, 
waar de Paaien mede begroeid waren, met 
het Mikroskoop veele kleine witte Stipjes , 
die hy voor de Eijertjes hieldi van deeze Wor- 
men, en zodanig Hout, waar aan hydit waar- 
nam, hadt gemeenlyk ook byna onzigtbaar 
kleine Wormpjes in, doch welken het hem zeer 
zelden gelukt was te befchouwen. Voorts hadt 
hy gezien, dac van de Staartjes der Wormen, 
door de kleine Gaatjes , die ’er menigvuldig 
in de Oppervlakte van het verwormde Hout 
zyn , uitkomende , zig fomtyds dat van den 
eenen Worm met dat van een anderen Worm 
famenvoegde; waar door die Staartjes niet alleeij 
dikker en dunner wierden , maar ook van Kleur 
veranderden. Dit fcheen een duidclyke blyk 
te zyn van hunne Paaring (*_), en fchoon zy 
al 
f*) netgelyke faraeiivoeging der Staarten heeft da Heer 
RoussRT ook aan een Ftejatfehip in da Haven vaaMedenWik, 
io hy verhaalt , waargenomen. 
. Pp 5 
I, liEZL. XYI. Srmt 
