BSSCHRYVING VAtJ 
VI. 
IpPREL. 
LXIV. 
hoofd- 
stuk. 
fte fchudding niet los gemaakt worden vaa 
hunne Zitplaatk 
Hec Mikroskoop hielp den Pastoor wel haast 
uit de onzekerheid, waar in hy zig ten onzigt 
van deeze , nooit te yoeren door hem geziene 
Voorwerpen, bevondt. Hy wierdt gewaar, 
dat zyne Steeltjes Kegelagtig ronde , holle 
Pypjes waren , yan eene regelmaatige ftruc- 
tuur. De meellen waren enjceld, dochpenigen 
hadden Zytakken , waar van fommigen regte, 
anderen fchecye hoeken maakten met den 
Hoofdltam.’ De Pypjes zelf waren gemeen- 
lyk een weinig over den eenen kant geboogen. 
Haare Oppervlakte beftondt uit eene byna on- 
telbaare menigte van kleine Lighaampjes , die 
zig als ronde Korreltjes vertoonden , zynde 
evenwel zodanig tegen elkander aangevoegd, 
dat ’er geene tusfehenraimte Qverbleef. Ook 
fcheenen meest alle Pypjes aan ’t boven- end 
of Mondftuk nog onvoltooid te zyn , en fomr 
piigen hadden Knobbeltjes , Ringen of üit- 
flekken , waar uit derzelver aangrocijing blyk- 
baar was. 
Hoe zonderling , nij , dit maakzel van de 
Kokertjes aan hem voorkwam , niet minder 
aartig was de Vertooning van het Diertje, 
By de rainfte beweeging van het Water kwam 
iets te voorfchyn, dat blyk van Leven gaf; 
doch met zo oneindige veranderingen , dat 
men ’cr naauwlyks iets van wist te maaken. 
Ten minften moet ik bekennen, (zegt? 
