DE St. jANs Vliegen. 59^y 
Raud. agt^rfte Ringen , die Licht V. 
geeven , zyu , terwyl het Diertje leeft , geel- ^ ^v!^' 
agtig. Hoofd- 
Hec Mannetje Verfchik, in geftake, weinig sTinu 
van het Wyfje , doch is geheel zwart en veel 
kleiner. Aan het Agterlyf zyn de plooijen cn je. ' 
tepeltjes, op zyde, ook veel minder Icennclyk: ’* 
doch het grootfte verfchil tulTchen de beide 
Sexen beilaat daar in, dat het Mannetje niet 
alleen Dekfchilden maar ook Vleugelen heeft. 
De Dekfchilden zyn bruin, Sagrynagtig cn 
met twee verheven Streepen overlangs : zy 
fteeken uit over ’t Agterlyf en ftrekken tot be- 
dekking van de Wieken. Op ieder der twee ag- 
terfte Ringen heeft het alleenlyk twee Stippen 
die Licht verfpreiden, 
Swammerdam fchynt de V erandering van vtisndecitig. 
den Glimworm gekend te hebben , zeggende 
dat dezelve, die hy de blinkende Nagtmug noemt, 
een vliegende Diamant en Starlicht gelyk , waar- 
lyk tot de Torren behoort , geevende zo wel 
Licht , wanneer zy zig nog onder de gedaante 
van een zespootig Wormpje bevindt , als wan- 
neer zy de geftake van een Tor heeft aange- 
nomen (*)• Hy moet , derhalve , de Mannet- 
jes bedoelen, die de Sweedfche Kamerheer, 
DE Geer, nog niet gezien hadt, toen hy 
door een uitmuntend Vertoog de duifterhoid 
omtrent de verfchillende Afbeeldingen van den 
Glim. 
(*) ByMJfr Natuurt, bladz. 285. 
I. DEEL. IX. STUK. P P 2 
